Fatih, İstanbul’u fethetmişti. Şimdi atının üzerinde ordusuyla şehre giriyordu. Dervişlerden biri Fatih’in atının yularına yapışıp Padişaha şöyle dedi:
– Padişahım! İstanbul’u biz dervişlerin duaları sayesinde aldığını unutma.
Fatih, dervişin bu haline ve sözüne hafifçe gülümsedi ve:
– Doğru söylersin, dedi.
Eliyle kılıcını işaret ettikten sonra da şöyle dedi:
– Ama sen de şu kılıcın hakkını unutma.
OKUDUN
0%
TEBRİKLER… Bu hikâyeyi sonuna kadar okudun.

BU HİKAYEYİ OKUYANLAR ŞUNLARI DA OKUDU