DENİZCİ SİNBAD
  • DENİZCİ SİNBAD

    Bir varmış, bir yokmuş… Allah’ın kulu çokmuş. Azdan çoktan, hoppala hoptan. Sana bir kaban yaptırayım çerden çöpten. İlikleri karpuz kabuğu, düğmeleri turptan. Bir zamanlar, güzeller güzeli bir şehir olan Bağdat’ta Sinbad adında bir genç yaşarmış. Sinbad’a şehir sakinleri Hamal Sinbad diye seslenirlermiş. Çünkü çok ama çok fakirmiş ve geçimini sağlamak için başının üstüne yerleştirdiği sepetinde…