ÇOCUKLAR İÇİN HİKAYELER
Çocuklar İçin Hikayeler, yüzlerce farklı hikâye ve anlatıyla; çocukların hayal dünyasını zenginleştiren, düşünme becerilerini geliştiren ve güzel ahlâkı sevdiren geniş ve renkli bir hikâye arşividir. Bu kategori, eğlendirirken öğreten; okurken düşündüren, dinlerken kalbe dokunan hikâyeleri bir araya getirir.
Bu bölümde yer alan hikâyeler; bazen bir hayvanın dilinden, bazen bir çocuğun yaşadığı küçük ama anlamlı bir olaydan, bazen de masal tadında kurgulanmış ibretli sahnelerden oluşur. Her hikâye, çocuğun dünyasına uygun bir dil ve anlatım tarzıyla sunulur; korkutmadan, yormadan ve karmaşıklaştırmadan mesaj verir.
Çocuklar İçin Hikayeler’de:
Bu hikâyeler, yalnızca çocuklara hitap etmez; anne-babalar ve eğitimciler için de çocuklarla birlikte okunabilecek, üzerinde konuşulabilecek ve ders çıkarılabilecek kıymetli içerikler sunar. Kısa ve akıcı anlatımıyla dikkat süresine uygun, verdiği mesajlarla kalıcıdır.
Bu kategori;
Çocuklar İçin Hikayeler, gülümseterek öğreten, düşündürerek büyüten ve çocukların dünyasında güzel izler bırakmayı amaçlayan anlatılarla dolu bir hikâye hazinesidir.
Küçük bir kasabada, nehir kenarında, yemyeşil bahçelerle çevrili bir köy vardı. Bu köyde, en iyi arkadaşlar olan Ali ve Efe yaşıyordu. Ali sakin ve düşünceli bir çocuktu, Efe ise enerjik ve her zaman macera peşindeydi. Birbirlerinden farklı olsalar da, dostlukları her şeyin üzerindeydi. Ali ve Efe her gün okuldan sonra buluşup oyunlar oynar, köyün dört…
Vatandaşın biri, Amerikan Büyük Elçiliği’ne vize için müracaat etmiş. Elçilik istenen bütün belgelerin önlü arkalı fotokopilerini istemiş. Bu adam da buna ilaveten istenen fotoğrafının önlü ve arkalı fotokopisi vermek için arkadan fotoğrafını çektirerek bunun fotokopisini de vermiş. Büyük Elçiliğin o kadar hoşuna gitmiş ki, bunu duyurmadan edememişler. “A person was applying for a visa to…
Adamın biri hem ahmak hem lafazandır. Sakalı süt gibi beyaz olmasına rağmen saçına hiç ak düşmemiştir. Bir mecliste bu adamın saçıyla sakalı arasındaki bu farkın neden kaynaklandığı konuşulur. Zariflerden biri der ki: – Bunda bilinmeyecek ne var? Bir şey çok kullanılırsa elbette ki çabuk eskir. Bunun da çenesi çok kullanıldığı için eskiyip ağarmış. Beyni ise…
Yular vurdum sıpaya Kalktı çıktı tepeye Bir kuyum var, İki türlü suyum var. Aldır abası, Yeşildir cübbesi Gökte açık pencere, Kalaylı bir tencere Altı göl, Üstü gül Derin kuyu, gümbür suyu Alan alır, içen ölür. Çıt demeden çalıya düşer. İki derekli, bin kiremitli Bir küçücük mil taşı, dolanır dağı taşı Bilmece bildirmece, El üstünde kaydırmaca…
Ala bakar mora bakar Oturmuş bakla satar Baklanın okkası kaça dedim Çıldır çıldır yüzüme bakar Bir acaib nesne gördüm Alem bilir ismini Başını sürter kendini öldürür cismini Dağda idim bağ idim Başı tuğlu bey idim Eve geldim evlendim Bilimecek bağlandım. Birbağım var Uzundur uzun Senede verir Otuz okka üzüm Beyazını yirsen haramdır Siyahını yirsen helaldir…
Hep tavşanla kaplumbağa yarışacak değil ya… Bu sefer de kurbağalar kendi aralarında yarışmaya karar vermişler. Yarışmayı kazanmak için yaşadıkları derenin hemen yanında bulunan yüksekçe bir ağacın tepesine tırmanmaları gerekiyormuş. Yarışmacı kurbağalar ağacın önünde sıraya dizilmişler, diğer kurbağalar da çevreye yayılıp yarışmayı izlemeye başlamışlar. Yarış başlamış. Ne var ki seyirci kurbağalardan hiçbiri gerçekte o ağacın tepesine…
Bir varmış, bir yokmuş… Allah’ın kulu çokmuş. Azdan çoktan, hoppala hoptan. Sana bir kaban yaptırayım çerden çöpten. İlikleri karpuz kabuğu, düğmeleri turptan. Bir zamanlar, güzeller güzeli bir şehir olan Bağdat’ta Sinbad adında bir genç yaşarmış. Sinbad’a şehir sakinleri Hamal Sinbad diye seslenirlermiş. Çünkü çok ama çok fakirmiş ve geçimini sağlamak için başının üstüne yerleştirdiği sepetinde…
Ayşecik’ in babası sarayın sütçüsüydü. Saray yakınlarındaki bir kasabada küçük bir çiftliği vardı. Her sabah saraya taze süt götürürdü. Çiftliklerinden saray rahatça görülüyordu. İki yıldır Ayşecik arada sırada, “Baba ben de seninle geleyim. Sarayın nasıl bir yer olduğunu çok merak ediyorum.” der dururdu. Fakat babası, Ayşecik’ in kaybolacağından korkar, “Biraz büyü de o zaman” derdi….
İstanbul Gülhane Parkı’ndaki hayvanat bahçesinde zürafalar için oldukça geniş bir yer ayrılmıştı. Burada anne ve baba zürafa ile iki yavru zürafa kalıyordu. Onlar gün boyu salına salına geziyorlar, ziyaretçiler de onları seyrediyordu. Anne ve baba zürafa yıllardır burada bulundukları için durumu kabullenmişler, bu hayata alışmışlardı. Fakat yavru zürafaların canı çok sıkılıyordu. Devamlı olarak babalarına –…
Tilki, ormanda gezmektedir. Bir ağacın altında bir geyik budunun asılı olduğunu görür.Açtır ama şüphelenir, kontrol edince tuzağı anlar. Çünkü geyik budu iple bir bombaya bağlıdır. Epeyce uzağa gider ve başını kollarının üzerine koyarak yatar, biraz sonra kurt gelir, budu ve yatan tilkiyi görür. Kurt ile tilki arasında şu diyalog geçer: – Napıyorsun dostum?, “Hiiçç…Yatıyorum.” –…
İstanbul Gülhane Parkı’ndaki hayvanat bahçesinde zürafalar için oldukça geniş bir yer ayrılmıştı. Burada anne ve baba zürafa ile iki yavru zürafa kalıyordu. Onlar gün boyu salına salına geziyorlar, ziyaretçiler de onları seyrediyordu. Anne ve baba zürafa yıllardır burada bulundukları için durumu kabullenmişler, bu hayata alışmışlardı. Fakat yavru zürafaların canı çok sıkılıyordu. Devamlı olarak babalarına: “Babacığım,…
Keloğlan kasabaya tavuk satmaya gitmiş. Pazara gelince elindeki iki tavuğa müşteri aramaya başlamış. Adamın biri tavuklara bir altın vermiş. Keloğlan bunu kabul etmemiş. İlle de iki tavuğa iki altın isterim demiş. Keloğlan’ın tavukları bir altına vermediğini gören adam: “Bak Keloğlan, bende bir define haritası var. Yalnızım, yaşlandım artık. Bu sebepten defineyi aramaya çıkamadım. Eskiden, Zenginoğlu’nun…
Gezgin Şehmuz geze geze yoklar, yoksulluklar ülkesine varmış. Gezdikçe, insanların nasıl bu kadar yoksul olduklarına şaşırıp kalmış. Giydikleri elbiseler eski, yamalı, yırtık pırtıkmış. Ayaklarında ise, birer tahta çarık, yalınayak dolaşanlar bile varmış. Köyler, kasabalar ve şehirlerdeki evler tek katlı, ahşap yapılarmış. Tarlalar, bağlar, bahçeler belirli yerlerde bulunuyor, fakat ülkenin genişliğine oranla az yer kaplıyormuş. Başkente…
Güzel bir yaz günüydü. Batur elinde sapan evlerinin yakınındaki ağaçlıkta kuş avına çıkmıştı. Gözleri radar gibi dikkatle çevreyi tarıyordu. Birden arkasında bir ses duydu: – “Vurma kuşları.” Döndü, baktı. Seslenen yabancı değildi. Mahalle arkadaşı Sarper’di: – “Ne istersin şu küçük yaratıklardan bilmem ki? Ne zararı var onların sana? Bırak ötsünler, uçsunlar, kanat çırpsınlar. “ Batur:…
Doktor olan Metin Bey, etrafındaki insanlar tarafından çok sevilen, dürüst, çalışkan, akıllı ve çok dindar bir insandı. Kuran’ı çok iyi bilir ve Allah’ın söylediklerini harfi harfine yerine getirirdi. Son derece güzel ahlaklı olan Metin Bey, hiçbir zaman sinirlenmez ve üzüntüye kapılmazdı. Her şeyin Allah’ın kontrolünde meydana geldiğini, başına gelen olayların kaderinde olduğunu, Allah’ın insanı bu…
Vaktiyle padişahlardan biri şehri dolaşmaya çıkmıştı. Tanınmamak için kıyafetini değiştirmiş, yanına da bir kölesini almıştı. Halkın kendi yönetimi hakkında neler düşündüğünü öğrenmek istemişti. Mevsim kıştı. Soğuk her yeri kasıp kavuruyordu. Yolu bir mescide düştü. İki yoksul bir köşede titreyerek oturuyordu. Gidecek başka yerleri yoktu. Onların ne konuştuklarını merak eden padişah yanlarına sokuldu. Fakirlerden şakacı olanı…
Avcının biri kuş avlamak için tuzak kurmuştu. Tuzağa küçük bir kuş yakalandı. Minik kuşu eline aldı. Hayret! Minik kuş konuşuyordu. Minik kuş: – “Ey büyük efendi! Sen birçok koyunlar, sığırlar, develer yedin. Onların etlerinden bile doymadın ki, benim etimle mi doyacaksın? Ben senin dişinin kovuğunu bile dolduramam. Şayet beni salıverecek olursan, sana üç öğüt vereceğim….
Padişahın birinin çok sevdiği bir âlim vardı. Padişah bu âlime çok saygı duyar, arada onun nasihatlerini dinlemek için yanına giderdi. Ondan dünyaya ve ahirete ait bilgiler alırdı. Bir gün bu alimin yanına giden padişah, onun nasihatinin etkisinde kaldı ve şeyhin dünyalık ihtiyacını gidermek isteyerek: – “Ey şeyhim! Dile benden ne dilersen” dedi. Şeyh, padişahın bu…
Küçük oğlumuz annesine geldi ve ona kâğıdı uzattı. Annesi ellerini önlüğüne kuruladıktan sonra kâğıdı okumaya başladı: Çimleri biçtiğim için. 5 dolar Bu hafta odamı temizlediğim için. 1 dolar Alışverişe gittiğim için. 50 sent Küçük kardeşime baktığım için 25 sent Çöpü attığım için 1 dolar İyi bir karne getirdiğim için 5 dolar Bahçeyi temizlediğim için 2…
İhtiyar adamın biri, hastalanıp yatağa düşer. Çocukları doktor çağırır. Doktor gelir, hastanın şikayetlerini dinler, tansiyonunu, nabzını ölçer, sırtını dinledikten sonra: – “Neyiniz var bey amca?” diye sordu. Hasta: – “Ah! Sorma evladım, başım ve beynim ağrıyor.” Doktor: – “Merak etme! Bu ağrılar hep ihtiyarlıktan.” Hasta: – “Fakat gözümde de bulanma ve kararma var.” Doktor –…
