GENEL & OKUR KÖŞESİ, farklı konularda kaleme alınmış hikâyeleri ve okuyuculardan gelen anlatıları bir araya getiren özel bir ana kategoridir. Bu bölümde yer alan hikâyeler, hayatın farklı yönlerini anlatan samimi öykülerden, okuyucuların paylaştığı hatıralardan ve düşündüren anlatılardan oluşur.
Bu kategori, hikâyelerin yalnızca yazarlar tarafından değil; aynı zamanda okuyucuların katkılarıyla da zenginleştiği bir bölüm olarak tasarlanmıştır. İnsanların kendi yaşadıkları olayları, hissettikleri duyguları ve hayat tecrübelerini paylaşmaları, bu bölümde yer alan hikâyelere farklı bir samimiyet ve gerçeklik kazandırmaktadır.
Bu ana kategori altında yer alan bölümlerde:
Sizden Gelenler bölümünde okuyucular tarafından gönderilen hikâyeler ve anlatılar,
Hüzün Zamanı Öyküleri başlığında insanın kalbine dokunan duygusal ve hüzünlü hikâyeler,
Gerçek Zamandan Hikayeler bölümünde yaşanmış olaylardan ve gerçek hayattan aktarılan anlatılar,
Öğretici Hikayeler başlığında ise okuyucuya ders veren, düşündüren ve hayat tecrübeleri sunan hikâyeler
yer almaktadır.
GENEL & OKUR KÖŞESİ, farklı konularda yazılmış hikâyeleri ve okuyucuların katkılarıyla oluşan anlatıları bir araya getirerek herkesin kendinden bir parça bulabileceği samimi ve zengin bir hikâye dünyası sunar.
YAVRU HAMSİ[Sizden Gelen Hikayeler] Yavru hamsi annesi ile birlikte Karadeniz’de yaşıyormuş. Onlar sık sık deniz yüzeyine çıkıp etrafı seyrediyormuş. Yavru hamsi annesini sorduğu sorularla bunaltıyormuş: – “Anne, bu dünya niye var? Sen neden varsın? Ben neden varım? Bu deniz niye dalgalı? Neden büyük balıklar küçük balıkları yiyor?” Annesi yavru hamsinin sorduğu sorulara bir cevap bulamazken,…
Akıldan yoksulluk; sonucu nimetlerden yoksulluk kaçışı mümkün olanın kaçışın mümkün olmaması. Sonunu bilerek bir anda kestiremeden o yola freni patlayan otomobil gibi yalpalayarak kaçınılmaz olan kazaya uğramak gibidir. Akıl büyük bir nimettir kullanmasını bilen için, benim içinse hoyratça sonunu düşünmeden kullandığım, sonunda acılara gark olduğum bir düşünce ve bedenimin bir parçası. Derin olan ve sonunda…
Gönül alıcı bir yüreklilikle ve niyetle çok anlayışlı her şeyi anlayan birisi olarak hiçbir şeyi anlamadığını anlayamamanın şokunu yaşıyordu. Çekiştirmeler ve azarlamalarla geçen ömrümde her şeyi anladığını sanan ben anlamayanmışım diyerekten kendi kendine güldü. Çok katı olmayan ben çok anlayışlı pek zeki ve en çok anlayan ben nedense bu olaydan sonra hiçbir şeyi anlamayan ve…
Şöhret olmak isteyen bir genç internetten gördüğü bir haber üzerine yakında televizyonda başlayacak bir yarışmanın olacağını haber alır. Televizyonda yapılacak yarışmanın kendisini arzu ettiği hayata, paraya, şöhrete ulaştıracağını düşünerek hayaller kurmaya başlar. Başvurusunu yapar ve elemeleri geçer. Artık yavaş yavaş istediği ve arzu ettiği her şeye sahip olmak için önünde fazla bir zaman kalmamıştır. Yarışma…
Eskiden, İran’da, İsfahan şehrinde, Cemal adında kervancı bir genç yaşardı. Kervan sahipleri kervanlarını çok güvendikleri Cemal’e gönül rahatlığıyla teslim ederler ve onun kervandaki malları kendi malıymış gibi koruyup, gözeteceğini bilirlerdi. Günlerden bir gün, Cemal İsfahan’dan kuzeydoğudaki Meşhet’e gitmek üzere, kumaş yüklü deve kervanıyla yola çıktı. Kervan birkaç gün sonra Deştikebir Çölü’ne vardı. İlk bakışta uçsuz…
Çalıştığı işyerinden aldığı haftalıktan her hafta yaptığı gibi elli lira ayırdı biriktirdiği para kutusunun içine koydu. Kaç liram oldu diyerek saydı. Tam dokuz yüz yetmiş beş lirası olmuştu. Aslında ne kadar parası olduğunu biliyordu ama her hafta onları saymaktan keyif alıyordu. İstediği motoru alabilmek için daha iki yüz yirmi beş lira biriktirmesi gerekiyordu. Oturduğu koltuğa…
Dünyanın en akıllı insanı kim sizce…En ileriyi gören…En doğruyu bilen…En derin düşünen..En zengin olan… Dünyalıkları en çok toplayan mı?…Yoksa inzivaya çekilmiş sürekli Allah Allah diye zikreden mi?…Bütün zenginlik ve mülkün sahibi…Tüm evrenin tek idarecesi Allah tüm noksan sıfatlardan münezzehtir…Allah tüm yüce isimlerin tek sahibidir ve bize ait olan her ne varsa zaten O’nundur…Bizim çalışmamızın ürünü…
Ebediyete kadar giden ruhumuzu hapsedemeyiz, asla…O her an okyanuslarda ve en sığ yerde bile yüzer. Tüm iklimlerde varolma kabiliyetindir. En zor koşullarda ve tüm boyutlarda yaşar. Hiçbir engel tanımaz…Zaman mekan kavramı yoktur, ruhun gücün sonsuzdur… Ruhumuzun ENGİNLİĞİNİ ZENGİNLİĞİNİ HAZİNELERİNİN KAPILARINI FARKINDA BİLE OLMADAN KAPATIYORUZ…Kendimize etiketler takıyor, kimlikler belirliyor sınıflandırıyoruz..Ve rollerimizi oynuyoruz. Beşeri insan olarak madde…
Manevi şahsiyetimizde gizli tüm zenginlikler, bütün renkler…Bir elimizde ay, bir elimizde güneş… Yıldızlar göz kırpıyor geceleri, sessizce… Adımlarımız bir kalem olsun elipsler çizsin…Yükselin, geniş ufuklara doğru gidin imzanızı atın… Tüm evrene kucak açmış derya, deniz, okyanuslar bizleri bekliyor…Bir kase suyun içinde kalmak boğulmak… NEDEN… Bırakın madde dünyayı ışık olup hızla ilerleyin bilinmezlere, kimse bilmesin gittiğiniz…
Rabbimizin Mucizelerini Keşfe GeldikGerçekte hiç kimse hiç birşey değil…Şöyle ki: Evrende maddi kazanç sağlamaya gelmiş gibi görünüyoruz…Bu kadar basit bir nedenle gelmiş olamayız…Bu çok mantık dışı ve anlamsız olurdu…Zira ne üzücüdür ki her ademoğlu kendine öncelikle böyle bir yol çizmenin en önemli olduğunu varsayıp, bu güzergahta ilerlemeyi ve mücadeleyi hedef olarak seçmiştir…Kendini geliştirmek, yükseltmek adı…
Hastahanelerin yüzü soğuktur.Hele geceyse daha soğuk gelir insana.Gündüz polikliniklerde muayene ve tetkik için koşturan insanların sesleri yavaş yavaş azalmaya başladığında bir başka hüzün çöker… Sadece acildeki sesler ve çığlıklar duyulur..Bazı servisler de insanlar sessiz sakin uykudayken bazıları yarına çıkmanın endişesini taşır.En sessiz yoğun bakımlar olur…Hemşire yada doktorun ayak sesi ve cihazların sesi birbirine karışır.Odada nefes…
Mart ayının son günleri, dışarıda öyle bir hava var ki…Eskilerin “mart kapıdan baktırır kazma kürek yaktırır” sözünü doğrularcasına soğuk….Eşim köpeğimizi bahçeye salmış..yaramaz o kadar mutlu ki ikide bir zıplayarak benim bulunduğum cama gelip havlıyor bir de yalvarırcasına mızıklanıp boynunu bükerek bakması yok mu?…Yağan karı yakalamak istercesine kar tanelerini kovalıyor.Küçük cadım sokaktan alıp gelmişti, henüz iki…
Bu gün baharın ilk günü ve ben ücretsiz izinden döndüm. Herkesin nöbetlerden şikayet ettiği şu günlerde ben aç kurtlar gibiyim; o kadar özlemişim ki… Çalışırken de biraz dinlenmek için can atarız; şöyle birkaç günlük bir kaçsak diye.Hastahane de kuralmış ücretsiz izin dönüşü aynı serviste çalışamıyor muşuz. İhtiyaçtan dolayı üroloji servisinde başlıyorum; servise girdim, şöyle bir…
Zeynep hamile olduğunu öğrendiğinde ne yapacağını şaşırmıştı; sevinmeli mi yoksa üzülmeli mi bilemiyordu. Ama anne olacaktı; birçok kadın bunu isterdi, elbet oda anne olmak istiyordu ya eşi Kerim; Kerim bu işe karşı çıkabilirdi, elbette baba olmayı isterdi ama benim yaşayacaklarım onu korkutabilirdi. Olsun bu konuda kesin kararlıydı her şeye rağmen bu çocuğu istiyordu. Hayatın insana…
Meltem herkes tarafından çalışkan ama ketum biri olarak tanınıyordu. Altı yıldır çalıştığı reklam şirketinde adından başka hiçbir şeyini bilen yoktu.Yüzü hiç gülmezdi.Ne kadar komik fikirlerle gelen olsa da bir tebessüm bile göstermez sadece olumlu yada olumsuz bir fikir yürütürdü.Sadece bazen telefonla konuştuğunda yüzünde hafif bir gülümseme ve tatlı bir ses tonu oluşurdu .Görenler hemen birbirlerine…
Canım Benim… Koca bebeğim, badem gözlüm, ceylan bakışlım, yaşama sebebim. Biliyorum sen bu mektubumu okuyamazsın sana biri okusada anlamazsın.Ama ben biliyorum ki sen, annenin seni ne kadar çok sevdiğini kalbinin derinliklerinde hissediyorsun. Sen doğmadan birçok hayal kurmuştum. Hatta yirmili yaşlarını bile düşünmüştüm. Şimdi bu hayaller o kadar uzak ki sanki bana ait değiller. Çünkü…
Hayat, gökyüzünün mavi bulutlarında özgürce uçan bir kuş gibi korkmadan yaşamak. Yağmurdan sonraki gökkuşağı gibi renkli, baharda açan çiçeklerin kokuları gibi ferah olmalı.Anadır, babadır, aşktır hayat. Aşktan korkmadan aşkını yaşayabilmek… Düşüp düşüp tekrar ayağa kalkabilmek. Kaybettim demeden, gerektiğinde vazgeçmeyi bilmek ve tekrar başlamaktır. Bazen şiir, bazen öykü bazen türküdür hayat. Bazen sevgiliye yazılan bir mektup üzerine…
Güzel bir bahar havası ve güzel bir pazar günü ; her pazar olduğu gibi ne yapsak,nereye gitsek diye düşünüyoruz. Eşim :– Gel plansız programsız çıkalım aklımıza esen yere gidelim yürüyüş yapmış oluruz , deyince hoşuma gitti.Uzun zamandır yürüyüş yapmamıştık.Havanın güzel olması , yollarda da tanıdık yüzlere rastladıkça bizim plansız gezimiz keyifli bir hal almıştı.Saatlerce dolaşmış…
Bu gün cumartesi ,sözde dinlenme günümüz..Haftanın yorgunluğunu atmak için sabırsızlıkla bekleriz…Ama iki çocuk olunca hafta içinden farkı yok koşturmaların……Çocuğun kursu, çocuğun gezmesi, çocuğun alışverisi yada bu gün bizim ki gibi hastane işleri. Birde karı-koca farklı randevular aldın mı günün hastahanelerde geçer…Ben büyük kızımın raporunu yenilemek için sabaha ,eşimde küçük kızımın göz muayenesi için saat bire…
1992 eylül sonu psikiatri servisinde çalışmaya başlayalı bir yıl oldu.Yoğun bakımdan sonra burda çalışmak çok farklı geldi…Yoğun bakım dediğinizde insanların içi ürperir, ölümün yakınınızda olduğunu hissedersiniz. Kimse, yoğun bakımda hasta olmak istemez, oysa bana sorsalar psikiatride hasta olmak istemem. Dışarıda adam yerine koyulmamak, ailede evin delisi diye anılmak… Ne anlamı var ki yaşıyor olmanın, duyguların…
