KELOĞLAN MASALLARI
Keloğlan Masalları, Türk halk anlatı geleneğinin en sevilen ve en tanıdık kahramanlarından biri olan Keloğlan etrafında şekillenen masal, hikâye ve anlatıları bir araya getiren özel bir bölümdür. Bu masallar; sade dili, mizahı ve güçlü mesajlarıyla kuşaktan kuşağa aktarılmış, halkın ortak hafızasında derin bir yer edinmiştir.
Keloğlan, dışarıdan bakıldığında saf, fakir ve talihsiz gibi görünür; fakat olaylar ilerledikçe onun zekâsı, hazırcevaplığı ve temiz kalbi ön plana çıkar. Güçlünün değil akıllının kazandığı, kibirin değil tevazunun değer gördüğü bu anlatılar, masal diliyle hayatın gerçeklerine ayna tutar.
Bu kategoride yer alan masallarda:
Keloğlan Masalları’nın en güçlü yönü, her yaştan okuyucuya hitap edebilmesidir. Çocuklar için renkli ve eğlenceli bir masal dünyası sunarken; büyükler için hayatın içinden dersler barındıran sembolik anlatılar içerir. Padişahlar, vezirler, devler, cadılar ve köylüler arasında geçen olaylar; aslında insanın zaaflarını, umutlarını ve hayallerini temsil eder.
Bu bölüm;
Keloğlan Masalları, zor şartlarda bile umudunu kaybetmeyen, aklıyla yol bulan ve sonunda hak ettiğini alan bir halk kahramanının dilinden; gülümseterek öğreten, düşündürerek yol gösteren anlatıları günümüze taşır. Bu kategori, masal gibi başlayıp hayata dokunan hikâyelerle dolu bir dünyaya kapı aralar.
KELOĞLAN İLE YILAN, KÖPEK, KEDİ VE BALIK[Keloğlan Masalları] Vakti zamanında fakir bir kadınla bir Keloğlan varmış. Bir gün Keloğlan odunları satıp parasıyla eve dönerken bir tellâlın bağırdığını görür. Tellâlın elinde kapalı bir kutu vardır: “Bir alan pişman, bir almayan pişman.” diye bağırmaktadır. Keloğlan düşünür, taşınır, bu kutuyu almaya karar verir ve “öyle de battık, böyle…
KELOĞLAN VE BİR NOHUT MASALI[Keloğlan Masalları] Vakti zamanında bir kadının bir keloğlu varmış. Bir gün zibillikte (çöp dökülen yer) oynarken bir tane nohut bulmuş, bunu alarak hesaplamaya başlamış: Bir nohuttan on nohut, on nohuttan bir ölçek, bir ölçekten on ölçek olur deyip ölçek nohudu almış ve zengin bir adamın kapısı önüne gelerek durmuş. Zengin ev…
KELOĞLAN VE ALTIN BÜLBÜL MASALI[Keloğlan Masalları] İhtiyar, oğlanın sırtını üç defa sıvazlamış. Çocuk yine ıssız çöllere düşmüş. Açlıktan, susuzluktan bitkin bir hale gelmiş. Yedi canlı devin sarayına varmış. Devi öldürerek saraydaki peri kızı ile tanışmış. Oradan yoluna tekrar devam etmiş. Gide gide sekiz canlı devin sarayına varmış. Bu devi de öldürerek oradaki peri kızı ile…
KELOĞLAN VE SİHİRLİ KUYU[Keloğlan Masalları] Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, Keloğlan adıyla bilinen, başı kel ama aklı kurnaz bir delikanlı yaşarmış. Annesiyle birlikte küçük bir köyde yaşayan Keloğlan, yoksulluk içinde olmasına rağmen hep neşeli ve iyimsermiş. Bir gün, köyde büyük bir kuraklık baş göstermiş. Ne tarlalar yeşermiş ne de dereler su getirmiş. Keloğlan’ın…
KELOĞLAN VE ZENGİNLER DİYARI[Keloğlan Masalları] Zamanın birinde, kendi köyünde… Çalışkan bir Keloğlan yaşarmış… Daha çok çalışıp daha çok kazanmak içim köyünden yola çıkmış, şehre inmiş. Şehirde birçok iş bulmuş ana istediği gibi çok kazanamıyormuş çünkü işler devam etmiyormuş. Bir gün çalışıp bir gün oturuyormuş. Çalıştığı günler kazandığı parayı oturduğu günlerde harcıyormuş. Sonunda elinde hiç para…
ÇOBAN KELOĞLAN MASALI[Keloğlan Masalları] Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde babası çobanlık yapan Keloğlan, ailesiyle birlikte mutlu bir hayat sürermiş. Günlerden bir gün babası dağda koyunları otlatırken kötü adamlar koyunlarını istemiş. Babası onlar benim değerlilerim diyerek vermemiş. Bu adamlar çok kötüymüş ve ona kızıp zindana atmışlar. Bu haber köye yayılmış. Keloğlan ve annesi çok…
KELOĞLAN VE BÜYÜLÜ ELMA[Keloğlan Masalları] Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, Keloğlan diye bir çocuk yaşarmış. Keloğlan, her zaman neşeli, iyi kalpli ve herkese yardım etmeye hazırmış. Bir gün, Keloğlan ormanda gezinirken, yaşlı bir kadınla karşılaşmış. Kadın, Keloğlan’a bakarak, “Evlat, bana yardım eder misin? Çok yorgunum ve köyüme gidemiyorum,” demiş. Keloğlan,…
KELOĞLAN VE DEĞİRMENCİ MASALI[Keloğlan Masalları] Eski zamanların birinde Keloğlan ve annesi yaşarmış. Zar zor geçinir, karınlarını zorla doyururlarmış. O kış, çok soğuk geçiyormuş ve tarlaları hiç ürün vermediği için evde yiyecek de yokmuş. Annesi Keloğlan’a gidip iş bulmasını yoksa aç kalacaklarını söylemiş. Oğlunun çok saf olduğunu bildiği için de onu özellikle uyarmış, düzgün bir iş…
Keloğlan İle Dev Fare[Keloğlan Masalları] Bir varmış, bir yokmuş. Bir dev fare varmış. Aha manda kadarmış. Fare, fare, dev fare, nasıl geldin bu hale?Ne yedin de böyle oldun, bir göründün, bir kayboldun. “Dağda, bayırda gezerim, ne bulursam onu yerim.Kedilerin düşmanıyım, yakalarsam kedi de yerim.” Aman fare, yaman fare, başı büyük, kocaman fare.Sakın kasabaya gitmeyesin, insanları…
