Hüzün Zamanı Hikayeleri, yazar Ahmet Ünal Çam’ın kaleminden çıkan, insanın iç dünyasına dokunan duygusal ve düşündürücü hikâyeleri bir araya getiren özel bir bölümdür. Bu kategoride yer alan anlatılar, hayatın farklı anlarında yaşanan hüzünleri, hatıraları ve insanın kalbinde iz bırakan olayları samimi bir anlatımla okuyucuya sunar.
Ahmet Ünal Çam’ın hikâyelerinde çoğu zaman hayatın içinden gelen olaylar, insanın duygularını derinden etkileyen hatıralar ve insan ilişkilerinin duygusal yönleri ele alınmaktadır. Bu anlatılar, sade ve içten bir üslupla kaleme alınmış olup okuyucuyu hem düşündüren hem de duygulandıran hikâyelerden oluşur.
Bu kategoride yer alan hikâyelerde:
Hayatın içinden duygusal anlatılar,
İnsan ilişkilerine dair hüzünlü hatıralar,
Kalbe dokunan olaylar ve yaşanmışlıklar,
Duyguların samimi bir dille anlatıldığı öyküler
yer almaktadır.
Hüzün Zamanı Hikayeleri, Ahmet Ünal Çam’ın kaleminden çıkan anlamlı anlatıları bir araya getirerek okuyucuya duygusal yönü güçlü, içten ve etkileyici hikâyeler sunmaktadır.
– Merhaba Recep hoş geldin. – Hoşbulduk abi. – Eee… neticeleri aldın mı? – Aldım abi. Birimizin neticeleri iyi ama birimizde sorun çıktı. Ağabey olan Zeki yerinde rahatsızca kıpırdandı. – Bana bak, “Doktor arkadaşım, ucuza, baştan aşağı muayene edecek, ikimiz beraber gidelim” dedin gittik. Karnımın altında sıkıştıran ağrından başka birşeyim yoktu. Şimdi bana bir…
Korkutucu bir sessizlik evi sarmıştı. Kadın ürkek adımlarla odadan odaya dolaşıyordu. Bir şey arıyordu ama peşinde dolaşan gölgeden habersizdi. Kadın aradığını bulmaktan ümidini kesmiş ve yorgun bir halde, pencere kenarındaki sandalyeye oturdu, dışarı bakmaya başladı. Peşinde dolaşan adam, kadının oturduğunu görünce saklandığı yerden çıktı. Ses yapmamaya çalışarak sırtı kendisine dönük kadına yaklaşmaya başladı. Kadına…
Genç adam, gazete almak için yolunu uzatmış ve işe gitmek için ilk defa geldiği bir otobüs durağında beklemeye başlamıştı. Havada bir bahar kokusu içinde sebepsiz bir neşe ile şarkılar mırıldanıyordu. Birden gözü, yeşil kazaklı, uzun saçlı kıza takılmıştı. Ne kadar güzel olduğunu düşündü. O anda genç kız gökyüzüne bakarken –aklından ne geçtiyse– tatlı tatlı gülümsemişti. Genç…
İhtiyar adam tapu dairesinden çıkarken sevinçliydi. Kendi kendine düşünüyordu; “-Oh. . be ferahladım. Ölümlü dünya”. Oturduğu evin tapusunu, çocuğunun üstüne kaydettirmişti. Tapu dairesinde çıktıktan sonra bir küçük lokantada öğle yemeğini yedi, vakit geçirmek için parkları dolaştı. Bir parkta Cem Karaca’nın şarkısı çalınıyordu; “Allah Yar! Allah Yar!”. Akşama doğru eve gitmek için yola…
Orta yaşlı kadın, evin içinde telaşlı bir haldeydi. Eşyaların yerini değiştiriyor, örtüleri düzeltiyor, arada bir mutfağa gidip pişmekte olan yemeğe bakıyor, tekrar salona dönüyordu. Sokaktan gelen her seste pencereye koşuyor, her duyduğu kapı zilinde de, başkasının zili olduğunu anlayıp üzülüyordu. Başka şehirde iş bulan oğlu, hem uzak yerde olduğundan hem de izin alamadığından…
Genç kız, el aynasında makyajını kontrol etti; “- Gayet iyi. ” dedi. Güzelliğinden emindi. Çevresindeki erkeklerin pervane olmasından zaten biliyordu güzel olduğunu. Hayatın tadını çıkaran, rahat yaşayan biriydi. Cep telefonu çaldığında , akşam arkadaşlarıyla hangi eğlence yerine gideceğine karar vermeye çalışıyordu. Telefondaki numaraya baktı, arayan annesiydi. – Alo…kızım, nasılsın ? – İyiyim…
Sanki gelecek ay gökten para yağacak. Hem ev sahibim de zengin biri sayılmaz ki. Kimseden borç istemeye de yüzüm kalmadı. 20 milyon da kiraya verince elde 10 kalacak, bakkal artık beklemez, 5 de ona. Kalan 5 de bir hafta yeter ya sonra”. Adam evine geldiğini farketti. İçeri girdi, sıkıntılarını olabildiğince ailesine yansıtmayan biriydi….
Bir baba ve çocuğu parkta yürüyorlardı. Çocuk şımarıkça babasını çekiştiriyordu. Ne görse almak istiyor, babası da onu hiç kırmıyordu. – Ben biricik oğlumu üzer miyim hiç! Her istediğine kolayca ulaşan bir çocuğun nasıl doyumsuz olacağını ve büyüdükçe ya bencil ya da en ufak bir sorunda mutsuz, asabi olacağını düşünmüyordu bile. Çikolata,…
YIL 1918, yer Çanakkale, savaş devam ediyor. Gelibolu çıkartması başladı. Bazen Türkler, bazen İngilizler saldırıya geçiyor ama kesin üstünlük sağlayan taraf yok. Göğüs göğüse çarpışmalar henüz bitmiş, top atışları başlayınca her iki taraf meydanı boşaltıp geri çekilmişti. Ortalıkta zaman zaman duyulan top seslerinden başka ses ve hareket yoktu. Gün kararırken yavaş yavaş top…
Kırk yaşlarındaki adamın elleri koynuna gitti, çabucak koynundan çıkardığı kağıdı yine aynı yaşlardaki diğer adamın ellerine tutuşturdu. Karanlık sokakta yalnızdılar ama korkuyla çevresine baktı, sonra fısıldadı; – Gardaş gider değil mi? – Merak etme sen, kendi ellerimle büyük elçiliğe vereceğim. Gülümsemeye çalıştı, ağzında dişlerinin nerdeyse yarısı yoktu. – Herhal haberleri yoktur….
İhtiyarlığa adım atalı çok olmuştu. Gözleri dalgalara takılmış halde, iyi kötü yönleriyle geçmişi düşünüyordu. İnsanlığa karşı pek güveni kalmamıştı. İyilik yaptıkça nankörlük gördüğünü düşünüyordu. Çoğu kişinin kendisine “enayi” gözüyle baktığını da biliyordu. Fakat karşılıksız iyilik yapmaktan vazgeçmiyordu. Çünkü kendisini hayata bağlayan çok az değerden birisi de, kendisine olan saygısıydı. Onu da kaybederse , her…
Genç adam, her gün işe giderken, yolunun üzerindeki, güllerle dolu bahçeye bakmadan geçemezdi. Her sabah o rengarenk güller, içini neşeyle, sevinçle dolduruyordu. Günler geçtikçe güllere bakan gözleri, bahçedeki eve takılmaya başladı. Çünkü, son günlerde o evde, tül perdenin gerisinde bir genç kızın siluetini görüyordu. Her geçişinde güllere ve pencerede belli-belirsiz görünüp kaybolan genç kıza…
Taksisi ile cadde ışıkları altında yol alıyordu. “İki-üç müşteri daha bulursam eve dönüp uyuyacağım.” diye düşündü, yorgundu. Taksisine bir an sevgiyle baktı, mırıldandı; “Ekmek teknem” Gözü önce yolda sızmış bir sarhoşa sonra da çöpleri karıştıran birine takıldı. Kendisini kıyasladı sevindi; “İyisin, iyisin!…” Saatine baktı, bir Of çekti, “Bir müşteri çıksa artık, boşa dolanıp duruyorum.” Ertesi…
Felluce’de ABD ve israil askerlerinin katliamı devam ediyordu. Halkın kentten kaçmasına bile izin verilmiyordu. Büyük bir sessizliğin yaşandığı Felluce’ye girerken, ABD askerlerinden er Henry endişe içindeydi. Daha kısa zaman önce öldürecekleri insanların yüzlerini görmeleri gerekmiyordu. Uçak ve helikopterlerden bombalar ve bilgisayar oyunu oynar gibi üstün uzun namlulu silahlarla öldürdükleri insanlara fazla aldırmıyorlardı. Oysa…
Amerika ve İngilterenin beraber yaptığı bombardıman, Bağdat’ın üzerine kâbus gibi çökmüştü. 1998’in ramazan ayına bir gün kalmıştı. Fakat Irak halkı, oruç ayına neşeyle değil, korku, hüzün ve yoklukla giriyordu. Yıllardır zalim devlet başkanlarından çektikleri yetmiyormuş gibi şimdi de ABD’nin Saddam’ı bahane ederek yaptığı saldırılar, ambargonun getirdiği sefalet, halkı ölüm sınırına çoktan getirmişti. Dünyanın bir…
Çay bahçesinde oturan 55-60 yaşlarındaki adam, yanına yeni gelen aynı yaşlarındaki arkadaşına öfkeyle söyleniyordu; – Biraz daha gelmeseydin canım, kök salıyordum yavaş yavaş. – Aziz bey, insan arkadaşını böyle mi karşılar. Aziz bey, ayağa kalkıp arkadaşına sarıldıktan sonra sitemli konuşmalarına devam etti. – Ahmet bey, beni saatlerce bekletmen doğru mu! – Aziz bey, iyice yaşlandın. Ne saatlercesi yahu….
1967 Çankırı doğumluyum. Şiir ve hikaye ile amatörce uğraşıyorum. Hayal kurmayı sevmem kadar, duygularımı paylaşma yeteneğimin azlığı da beni yazmaya itti. Önceleri sadece kendim için şiir yazarken. Zamanla arkadaşlarımın teşvikiyle yazdıklarımı çevreye açmaya ve şiirlerime kısa hikayelerimi de eklemeye başladım. Her ne kadar yazdıklarım beğeniyle karşılansa da maddi açıdan amatörlükten öte geçemedi….
