Ulak

    Adamın biri Bağdat’tan Kazvin’e gitmişti. Birkaç gün sonra ailesine bir mektup yazdı. Yazdı ama mektubu ailesine ulaştıracak kimse yoktu.

    – “Bari mektubu aileme kendim götüreyim” diye mırıldandı.

    Sonra mektubu alıp Bağdat yolunu tuttu. Bağdat’a gelince evinin kapısı çaldı. Çocukları karşılarında babalarını görünce çok sevindiler ve içeri buyur ettiler. Adam içeri girmedi ve

    – “Burada kalıcı değilim. Size nasıl olduğuma dair bir mektup yazmıştım. Mektubu vermek için geldim” dedi ve gerisin geri dönüp gitti.