BAHÇIVAN VE KURU AĞAÇ[Mevlanadan Hikayeler] Bahçıvan bahçesinde bulunan kuru bir ağacı kesmek için baltasıyla oraya vardı. Ağaç ona yalvardı: “Yiğidim ben suçsuz günahsız bir ağacım. Neden benim boynumu vuruyorsun?” dedi. Bahçıvan: “Sus! Bir de konuşuyorsun kurumuş olman suç olarak yetmez mi?” Ağaç: “Ben doğruyum eğri değilim ki beni neden kesiyorsun?” dedi. Bahçıvan: “Kutlu bir şey…
FARK[Hazır Cevaplar Espriler] Kısa boylu bir adam, uzun boylu arkadaşına der ki: – Hâlimi sorma! Gırtlağıma kadar borçluyum. Arkadaşı cevap verir: – Şükret ki, boyun kısa. Ya benim gibi uzun boylu olsaydın? ________________________Hazırlayan: Kerim Melleş, www.hikayearsivi.net
Karganın biri kilise çanına konup onu kirletir. Papaz bu karganın hemen yakalanmasını emreder, hatta bunun için ödül de vaat eder. Uyanık gencin biri karganın arkasından koşmak yerine, ona yakın bir tarafa tuzlu peynir, yanına da içki koyar. Yorgunun karga bu tuzağa kötü bir şekilde düşer; önce peyniri yer, susayınca içkiyi kana kana içer, biraz sonra…
Bir gün Şeytan, Firavun’un kasrına gelip çaldı kapıyı. Firavun: – Kim o? Şeytan gülerek: Sen Allah olsaydın, kapıyı kimin çaldığını mutlaka bilirdin!..
Hazreti Muaviye, halife bulunduğu bir sırada, saray mensuplarından birine: – — En büyük alim kimdir? diye sordu. Adam: . — Emir-ül Mü’minin olan sizsiniz efendim, dedi. Hazreti Muaviye O’na: — Sen doğru söylemedin, eğer Âişe demiş olsaydın, doğru söylemiş olurdun, diyerek Hazreti Âişe (r.a.)’nın ilminin yüksekliğine işaret etti.
Sen yoktun, geceyi bin yıldıza bölerdim. Uykuyu kendime haram ederdim. Yorgun sabahlara güneşsiz yarınlara uyanırdı her gün yüreğm. Kime sorsam bilmezdi seni. Öfkem onlara değil kendimeydi hep. Ağlamaksa, içe akıtılan gözyaşı, kimse görmezdi… Her yağmur yağışında bu kentte, damla damla düşerdi özlem. Islanmak değildi beni korkutan, o damlalarda boğulmaktı. Yokluğun beni boğardı. Öyle zorki dayanmak,…
