MEMLEKETİM ADANA

Ali, babasına "Bu fotoğrafın üstünde ne yazıyor?" diye sordu.

Babası: "Orada 'Adana Hatırası' yazıyor. Ben küçükken memleketimiz Adana'ya gittiğimizde çektirmiştik bu fotoğrafı" diye cevap verdi.

Ali, babasına "Bu fotoğrafın üstünde ne yazıyor?" diye sordu.

Babası: "Orada 'Adana Hatırası' yazıyor. Ben küçükken memleketimiz Adana'ya gittiğimizde çektirmiştik bu fotoğrafı" diye cevap verdi.

Albümdeki fotoğrafları göstererek 'Babaannemin tuğla evini' gösterdi.

İlkbaharda açan portakal çiçeklerini gösterdi.

Uçsuz bucaksız pamuk tarlalarını gösterdi.

Dedemle çıktığımız çarşı gezilerini gösterdi.

Sıcaktan ferahlamak için yediğimiz buz gibi bici biciyi unutamam, diye ekledi.

Ali, "Peki, başka neleri unutamazsın babacığım?" diye sorunca babası "Yediğimiz Adana'yı, içtiğimiz şalgamı unutamam." dedi.

Ali "Adana'yı mı yerdiniz?" deyince babası gülümseyerek "Adana kebabı demek istemiştim." dedi.

Ali "Peki, ya başka?" dedi.

Hikayenin devamı için ilerle...

Babası, Beslediğimiz kuşları bize gösterdi.

Babası, Taş Köprü'yü unutamam, dedi.

Babasının unutamadığı bir şey daha vardı: Tahta bir topaç ve ip.

"Topça çevirme çocukluğumda en sevdiğim oyundu. Birlikte oynayalım mı? Ne dersin?" diye sordu babası.

Ali "Evet, babacığım." diye yanıtladı. Ali bu oyuncağı daha önce hiç görmemişti.

Babası ona oyuncağın nasıl oynandığını öğretti. Birlikte çok eğlendiler.

Hikayenin devamı için ilerle...

Sonra Ali, babasına "Keşke beni de Adana'ya götürsen baba. Anlattığın yerleri görmeyi çok isterim."

Ertesi gün babasının Ali'ye bir sürprizi vardı. Adana'ya gitmek için aldığı uçak biletlerini Ali'ye uzattı.