Konya sınırları içerisinde Karadağ adında bir dağdan bahsedilir. Eskiden eteğinden yolların geçtiği bu dağı eşkiya keser, kervanların mallarını yağmalarmış. Yine böyle bir baskında eşkiya bir kervanı yağmalar. Malı yağmalanan tüccar da bir taşın üzerine oturur ağlamaya başlar. biraz sonra eşkiya reisi gelir ve aralarında şöyle bir konuşma geçer: – Ne ağlıyorsun be adam? –…
Kastamonu’da kaldığı günlerdi. Talebesi Mehmed Feyzi ile birlikte Karadağ’a çıkıyorlardı. O sırada Kastamonu’nun efeleri, yol üzerinde bir ağacın altına oturmuş, içki sofralarını da kurmuş demleniyorlardı. Mehmed Feyzi bu adamları tanıyordu. Kastamonu’nun en belalı insanlarıydı. İyilikle bile olsa bir söz söylemek, bir şey anlatmak mümkün değildi. Bediüzzaman’a bir zarar gelmesinden korkarak endişelenmişti. Kendi kendine dualar…
