Kardeşim

    Seda’nın hiç kardeşi yoktu. Bir gün annesi yemek yaparken Seda yanına gitti. Annesi – kızım bir kardeşinin olmasını istermisin? dedi.

    Seda:

    – Hayır anne hiç istemem ben böyle tek kalmayı istiyorum dedi ve dışarı arkadaşlarının yanına çıktı.

    Seda’nın tüm arkadaşları ya 2 kardeşti ya 3 kardeşti. Seda biraz sinirli gelince pınar – Seda ne oldu yoksa yine annen ile kardeş meselesini mi konuştunuz, dedi.

    Seda:

    – Evet dedi.

    Ayşe:

    – Seda neden böyle yapıyorsun bak biz 3 kardeşiz. İki ablam var ikiside bana ne diyor biliyormusun iyiki sen doğmuşsun insanın kardeşi olması çok güzel diyorlar.

    Seda:

    – Banane ben istemiyorum.

    Sevgi:

    – Seda lütfen böyle yapma bak benim ablam var 2 kardeşiz ama ablamla 8 yaş aramız olduğu halde o kadar iyi anlaşıyoruz bazen ablam benimle oyun oynarken sanki 16 yaşında değilde benim yaşıtım oluyor biliyormusun.

    Pınar:

    – Evet Seda benim 1 abim 1 ablam var. Abimde ablamda her gece bana iyi geceler dedikten sonra iyiki varsın diyorlar o kadar mutlu oluyorum ki bende onlara sizde iyiki benim abla ve abimsiniz diyorum.

    Nurdan:

    – Benim 1 ablam var 7 yaş aramız var ama ablamla çok iyi anlaşıyoruz. Bence sende eve gidip annene kararının değiştiğini ve artık kardeş istediğini söyle dedi.

    Seda:

    – Arkadaşlar bana önerilerinizi söylediğiniz ve bir saat boyunca bana duygularınızı anlattığınız için teşekkürler. Sizleri çok seviyorum ama ben yinede kararımdan vaz geçmiycem inanın dedi Ve eve gitti.

    Anne ve babası ertesi gün sabah 5 te kalkıp kızlarına baktılar. Kızları uyuyordu ve teyzesi odasındaydı. Teyzesi, Seda gözlerini açtığında;

    – Günaydın, Hadi teyzecim saat 8 oldu kahvaltı hazır. Haydi ben kapıda bekliyim üstünü giy gel dedi. Seda:

    – Peki teyze dedi ve üstünü giyindi. Aradan bir yıl geçti. Seda arkadaşlarıyla oynarken anne ve babasının geldiğini gördü, annesine sarılacaktı ki annesinin kucağında bir bebek gördü. Seda:

    – Anne bu bebek halamın kızı Sevgi mi?

    Annesi: – Hayır kızım kız kardeşin Ecem.

    Seda:

    – Ah canım kardeşim dedi ve kardeşini kucağına aldı. Arkadaşları Nurdan, Pınar, Sevgi ve Ayşe hep bir ağızdan nasıl duygu dediler.

    Seda arkadaşlarına dönerek:

    – Arkadaşlar siz haklıydınız insanın kardeşinin olması çok güzel dedi.

    Ve dört kişilik bir aile olarak evlerine girdiler.

    Ecem büyüdüğünde ablası Sevda o doğmadan bir yıl öncesini anlattı ve ağlayarak birbirlerine sarıldılar.

Gönderen: Beyza

www.hikayearsivi.net