YAZARLIĞIN İYİ VE KÖTÜ YANI[Hazır Cevaplar Espriler] Peyami Safa’ya sorarlar: – “Yazarlığın en iyi yanı nedir?” Cevap: – “Fikirleri geniş kitlelere ulaştırması.” Yine sual: – “Peki en kötü yanı?” Büyük romancı cevabında ısrarlıdır: – “Fikirleri geniş kitlelere ulaştırması.” ________________________Hazırlayan: Kerim Melleş, www.hikayearsivi.net
BEHLÜLLER[Tanıdığım Ünsüzler] Behlül, köyünden ilk defa çıktı ve ülkesinin başkentine geldi. O, iç dünyasında her şeyi güzelleştiren, hayal aleminde yaşayan bir adamdı. Şehrin merkezindeki geniş caddeler, yüksek heykeller, ve köşklere dikkatle bakıyor hayretler içinde kalıyordu. Gelip geçenler bazı şeyler soruyor cevap alamıyordu. Behlül’ün söylediğini onlar anlamıyordu, Behlül de onları anlayamıyordu. Öğleye doğru çok büyük bir…
PARASI ARTTIKÇA HİZMETİ ARTAN ADAM[Tanıdığım Ünsüzler] Küçücük bir bakkal dükkanı vardı. Raflara koyduğu malları yerinden kıpırdamadan kolunu uzatarak alıp mahalle sakinlerine verebiliyordu. İyi bir bakkalın yanında yetiştiğinden çabuk satılan malları iyi bildiğinden o küçücük dükkandan mahallenin ihtiyacını karşılayabiliyordu. Ezan vaktine beş dakika kala dükkanı kapatıyor, camiye gidiyor, müezzin müsaade ederse ezan okuyor, müezzinlik yapıyordu. Fazla…
İNSAN, AÇLIĞA NE KADAR DAYANABİLİR?[Türk Tarihinden Damlalar] Fatih Sultan Mehmet, hocası Akşemseddin Hazretlerine sorar: – Üstadım! Bir insan, açlığa ne kadar dayanır? Hocası da geniş açıdan cevap verir: – Ölene kadar! 🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹 Herkes, gücü kadar dayanabilir. Kimi 3 gün, kimi 33 gün, kimi de daha farklı. Farklı olmayan bir şey varsa o da herkesin açlığa…
Küçücük bir bakkal dükkanı vardı. Raflara koyduğu malları yerinden kıpırdamadan kolunu uzatarak alıp mahalle sakinlerine verebiliyordu. İyi bir bakkalın yanında yetiştiğinden çabuk satılan malları iyi bildiğinden o küçücük dükkandan mahallenin ihtiyacını karşılayabiliyordu.Ezan vaktine beş dakika kala dükkanı kapatıyor, camiye gidiyor, müezzin müsaade ederse ezan okuyor, müezzinlik yapıyordu. Fazla bir sermayesi olmamasına rağmen caminin acil ve…
Erzurum: 3 Temmuz 1919… Konukların önemli kimseler olduğunu anlayan ihtiyarın zeki gözleri parladı. İri ve ak tüylerle örtülü elini geniş göğsünün üzerine koyarak selamladı. Mustafa Kemal Paşa, ta yanı başına kadar geldiği halde heykel gibi duran bu ihtiyarın hatırını soruyor, o da gövdesine yaraşan derin ve gür sesiyle teşekkür ediyordu. Mustafa Kemal’in sohbete başladığı…
Birinci Dünya Savaşı sırasında Ispartalı bir genci askere alırlar; ancak bu asker, daha önce köyünden hiç çıkmamış, en geniş hayal dünyası köyünün etrafını çevreleyen dağların ufuklarıyla sınırlı kalmıştır. Arkadaşlarıyla beraber Burdur’a kadar gelir. Bir ara yanındaki hemşerisine sorar: – Burası neresi? – Bulduuur… – Yani bizim köyden buraya gadaa hep bizim mi? – Heee…Noolcek? …
Genç bir kız, geniş ve ataerkil bir aileye gelin olarak gelir. İş bölümünde de ona düşen görev, çeşmeden evin ihtiyacı olan suyu taşımaktır ki bu, oldukça ağır bir iştir. Nihayet yıllar yılları kovalar, kadıncağız torun torba sahibi olur, ama hala su taşımaya devam eder. Ancak gün gelir gözleri artık seçemez olur, su taşıma işini andan…
Yalnızlığın doruk noktasına ulaştığı günlerde görürsün onu, ıslak bir caddede yürürken belki de. Bekli de yalnızlığını giderir, ortak olur yalnız sevincine. Hoşuna gider paylaşmak. Alışamamışsındır sevilmeye çünkü. Şaşırırsın, Sende seversin belki de onu… İstersin yanında olmasını ama söyleyemezsin. Kazanmadığın bir şeyi kaybetmekten korkarsın. Ve sonrasında “NEDEN?” diye sormaktan. Sevginin büyüklüğünü kavrayamazsın. Uyuyamazsın kurduğun düşlerden, boğulmaktan…
Osmanlı içtimai yapısı üzerine uzman olan Erlanyen Üniversitesi profesörlerinden Hutterrohta : “Osmanlı Devleti, geniş topraklarını ve üzerindeki çeşitli kavimleri, Topkapı Sarayı’ndan mükemmel bir şekilde idare ediyordu. O saray da batıdaki en mütevazi bir derebeyinin sarayı kadar bile büyük değildi. Bu nasıl oluyordu?” diye sorulduğunda, Profesör Hutterroht’un: “Sırrını çözebilmiş değilim. 16. asırda Filistin’in sosyal yapısı üzerinde…
