Timurlenk’e iyi bir eşek vermişlerdi. Eşek saray bahçesine gelince, padişahın dalkavukları eşeği methetmeğe başladılar. O kadar övüyorlardı ki, hoca merhum duramadı: — Bu eşek o kadar kabiliyetli bir hayvan ki, kitap bile okuturum ben buna, dedi. Orada bulunanlar nasıl olur diye hayret ettiler. Hoca merhum Timurdan eşeği bir müddet istedi ve kitap okumasını öğreteceğini söyledi….
Komşusu her zaman olduğu gibi, gene bir gün hocadan eşeği ister. Hoca vermek istemediğinden: — Eşek evde olsaydı maalmemnuniye, ama, maalesef yok, der. Terslik bu ya, tam bu sırada eşek ahırda uzun uzun anırmaya başlamaz mı?. Komşu: — Hocam bir de eşek evde yok diyorsun, işte eşek içerde ya!, der. Hoca sinirli bir halde: —…
Hoca Merhum birgün pazardan bir eşek almış eve geliyordu. Hoca’nın dalgın dalgın eşeği çekip gitmekte olduğunu gören iki kafadardan biri sezdirmeden Hoca’nın arkasındaki eşeğin başından yuları çıkarıp kendi kafasına geçirdi. Öbürü ise eşeği alıp gitti. Hoca Merhum hadiseden habersiz yoluna devam ediyor, ve arkasından eşeğin geldiğini sanıyordu. Hanımı Hoca’nın adamın birini çekip geldiğini görüp: —…
Horasanlı bir kervanda eşeğini kaybedince, başka bir eşek bulup yükünü yükledi. Ama asıl sahibi çıkıp eşeği yularından tuttu ve Horasanlının yükünü yere attı. Horasanlı eşeğin sahibiyle kavgaya tutuştu. Etraftan yetişenler Horasanlıya sordular: – Senin eşek erkek miydi dişi miydi? – Erkekti. – Baksana bu eşek dişi! – Canım erkek dedikse, o kadar da erkek değildi!
Nasreddin Hoca eşeğini pazara götürüp satılığa çıkartmış. Eşek pek huysuzlanmış. Kuyruğunu elleyeni tepmiş, dişine bakanı ısırmış… Tellal : – Hoca demiş, bu huysuz eşeği kimse almaz. Geri götür… Hoca altta kalmamış : – Zaten satmak için değil, bu eşekten neler çektiğimi herkes anlasın diye getirmiştim pazara!..
Bir gün Nasreddin Hoca’nın eşeği çalınmış. Can sıkıntısı içinde durumu komşularına anlatınca her kafadan bir ses çıkmaya başlamış. Birisi : — Hocam demiş niye ahırın kapısına iyi bir kilit takmadın sanki ? Bir başkası : — Evine hırsız giriyor da senin nasıl haberin olmuyor ? diye konuşmuş. Bir diğeri de : — Hocam demiş, kusura…
Bir gün Hoca eşeğini kaybetmiş. Aramadık yer, sormadık insan bırakmamış ama ne olmuşsa olmuş, bulamamış eşeği. Oturup derdine yanacak yerde, bu hale de şükretmeye başlamış. Komşuları: – Bre Hoca, canın sağ olsun ama, neticede eşekten oldun, şükredecek ne var bunda?” demişler. Hoca cevap vermiş: – A komşular, ben şükretmeyim de, kimler şükretsin, ya ben de…
Bir gün Nasreddin Hoca eşeği ile giderken kâdıya rastlamış.Kâdı Hocayla alay edip : – Hocam, iki kardeş nereye gidiyorsunuz? diye sormuş. – Evet efendim, kardeşiniz “canım sıkıldı bir ahbabın evine götürün” dedi de onu sizin eve götürüyorum. Size rastladık yolumuz kısaldı, diye cevap vermiş Nasreddin Hoca…
Nasreddin Hoca, bir gün eşeğiyle odun getirir. Hava da çok sıcak olduğundan hem kendisi hem eşeği kan ter içinde kalırlar. Hoca odunları indirir, yerleştirir. Karısına: – Hatun, eşek çok yoruldu, onu bir yemleyiver, diye seslenir. Karısıda o gün yorgun olduğundan: – Efendi, benim işim var, sen yemleyiver, der. Hoca sıcaktan iyice bunalmış vaziyette kendini minderin…
Kurtların, kuşların dilinden anlayan Hazreti Süleyman aleyhisselama gelen bir adam yalvarır: – Ne olur ey Allah’ın nebisi bana da hayvanların dilini öğret de ben de konuştuklarından anlayayım. Süleyman aleyhisselam izin vermez: – Olmaz, der. Sen onların konuştuklarını dinlersen sabredemezsin. Arkasındaki hikmetleri düşünemezsin. Ne var ki adam ısrar eder. Süleyman alehisselam da adama…
