* Ağyardan halvet etmek gerek, yoldan değil. * Kürk baharda değil, kışın işe yarar. * Akıllı başka bir akılla bütünleşince nuru artar yol meydana çıkar. * Kötü dostla ünsiyet belaya bulaşmaktır. * Kargalar güz mevsiminde otağlarını kurdular mı, bülbüller susup gizlenirler. * Ruh ilimle, akılla dosttur, ruhun Arapçayla Türkçeyle ne işi var. * Hayvan duygusu padişahı görseydi, öküzle eşek de Allah’ı…
Abid bîr zat, evden karısına işe gidiyorum diyerek ayrılır, fakat doğru tekkeye çekilerek ibadete başlardı. Akşam eve geldiği zaman karısı, «yiyecek yok, bir şey getirmedin mi?» dediğinde de, «çalıştığım zat çok cömert bir kimse… Ondan para istemeye utanıyorum. On gün sonra ücretimin tamamını, toptan verecek» derdi. Onuncu gün gene evinden ayrılmıştı, işe gidiyorum diye. Doğruca…
Bir derviş. Evden ayrılışında hanımına işe gidiyorum diyerek ayrılır, ancak doğru tekkeye gider ibadet ederdi. Akşam eve döndüğünde Hanımı: – Yiyecek bir şeyimiz yok biliyorsun, elin boş mu döndün, dediğinde de – Çalıştığım zat öyle cömertki… Ondan para istemekden utanıyorum. Ay sonunda ücretimin tamamını toptan verecek, derdi. Ay sonu geldiğinde, yine evden ayrılmış, tekkeye gitmiş,…
