– Ben tohum ektim. Biçecek vaziyete geldiği zaman bu adam çiğneyip geçti. Ziraatımı ifsad etti.
Süleyman diğerinden sordu:
– Sen ne diyorsun?
Dedi ki:
– Ben yol üzerinde yürüdüm. Ziraatin üzerine geldim. Sağa sola baktım, gördüm ki yol ziraatin içinden geçiyor.
Süleyman ziraat sahibine sordu:
– Neden yola tohum ektin? Bilmez misin halk için yol gereklidir.
Ziraat sahibi:
– Sen çocuğun için neden üzülüyorsun? Bilmez misin ölüm ahiret yoludur!
Bunun üzerine Süleyman aleyhisselâm Rabbine tevbe etti. O günden itibaren çocuğu için üzülmedi.
Hazırlayan: A.Kerim Melleş www.facebook.com/KerimMelles
Kaynak: İhya’dan Hikayeler (Mahmut Yılmaz – Harf Yayınları)
www.hikayearsivi.net
OKUDUN
0%
TEBRİKLER… Bu hikâyeyi sonuna kadar okudun.

güzel bir anlatım ölümde hak doğumda hak herşey insanlar için bu dünyada.