İNŞALLAH

    Ali ile annesi el ele tutuşmuş halde evden çıktılar. Kendisini en fazla güçlü ve güvendiği anlar annesinin elini tuttuğu anlardı. Ana oğul el ele ilerlerken, annesinin arkadaşlarından birisi ile karşılaştılar. Selma teyzesi iyice yaklaşana kadar tebessüm ederek bakıyordu onlara. Yanlarına gelene kadar sürdü bu hal. Ve iyice yaklaşınca da;

    – Selamünaleyküm

    – Aleyküm selam nasılsın Selma?

    – Allaha şükür iyiyim arkadaşım ya sen nasılsın?

    – Şükürler olsun Selma nasıl olalım işte bildiğin gibi.

    – Nereye böyle? Ana oğul kıskandırıyorsunuz valla.

    – Sorma Selma

    Bu sırada Ali heyecanla söze atıldı.

    – Teyzem hasta olmuş. Bizde onu ziyarete gidiyoruz.

    Selma Ali’ye baktı tebessüm ederek. Bir yandan başını okşayıp diğer yandan da:

    – Büyümüş de hasta ziyaretine gidermiş. Benden de selam söyle Selma teyzem geçmiş olsun dedi dersin tamam mı Aliciğim?

    Ali olur manasında başını sallarken Selma arkadaşına dönerek:

    – Seninle karşılaşmam iyi oldu arkadaşım. Yarın bize eski arkadaşlar gelecekler. Sen de gelsene. Geçmiş günleri konuşuruz.

    – İnşallah Selmacığım.

    – Kesin gel ama tamam mı?

    – İnşallah Allah nasip ederse gelmeye çalışırım.

    – Sakın beni atlatma bak! Yarın mutlaka bekliyorum. Ben sizi daha fazla tutmayayım. Ablana da benden selam söyle. Allah şifalar versin. Yarın görüşürüz.

    – Selamını ve geçmiş olsun dileklerini iletirim Selma Allah’a emanet ol.

    Vedalaşarak ayrılmışlardı ki Ali merakla sordu annesine:

    – Anneciğim sen Selma teyzelere gitmek istemiyor musun?

    – İstiyorum tabi oğlum, bunu da nereden çıkardın?

    – Kesin geleceğim demedin ama!

    – Dedim ya oğlum.

    – Sen inşallah dedin kesin geleceğim demedin ki.

    – Ali inşallah demek, Allah nasip ederse, dilerse demek. Biz ne kadar istersek isteyelim, Allah istemedikçe hiçbir şeyi gerçekleştiremeyiz. Mesela bak teyzenle bugün ne yapacaktınız?

    Ali bir an düşündü:

    – Tamam teyzemle biz lunaparka gidecektik. Hatta teyzem yarın mutlaka götüreceğim. Sen hazırlan ben seni alırım demişti. Ama hastalanınca gelemedi değil mi Anne?

    – Evet oğlum! Biz çok istesek de Allah istemedikçe verdiğimiz sözlerde duramayabiliriz. Bu bizim elimizde olmayabilir. Söz verdiğimiz kişiye yalancı durumuna düşmemek için inşallah demek daha doğru olmaz mı sence? Mesela teyzen belki de yarın inşallah gideriz deseydi bugün sana mahcup olmayacaktı değil mi?

    Ali düşüncelere daldı. Evet teyzesi inşallah yani Allah dilerse deseydi belki de gelebilecekti. Fakat o Allah’ın dilemesini kendi isteklerinden sonra geldiğini düşündüğü için Allah da ona yardım etmemiş, Allah’ın adını anmadan kesin gelirim diyerek onun dilemesini hiçe saymıştı. Bunları düşünürken onların kapısına gelmişlerdi bile. Kapıyı teyzesinin kızı açtı. Ali koşarak yatakta yatan teyzesinin boynuna sarıldı:

    – Geçmiş olsun teyzeciğim.

    – Sağ ol Aliciğim. Senden özür dilerim. Bugün başka planlarımız vardı değil mi? Ama iyileşir iyileşmez ilk işim sözümde durmak olacak tamam mı?

    Ali gülümseyerek annesine baktı. Yolda konuştukları aklına gelice de bilmiş bir ifadeyle karşılık verdi.

    – İnşallah Teyzeciğim… İnşallah…

Mükerrem BULUT