İKİ KÜÇÜK GÖZ YAŞI

İki küçük göz yaşı damlası hayat ırmağında yanyana sonsuzluğa doğru akıyorlarmış. Göz yaşı damlalarından biri diğerine şöyle demiş: “Ben bir adama aşık olup sonra ondan karşılık görmeyen bir kızın göz yaşıyım.” Bir süre sessizce, yan yana akmışlar. Aşkına karşılık göremeyen kızın göz yaşı, bir zamanlar arkasında durduğu mahzun gözleri hatırlamış. O gözlerin aşık olduğu adama bakışıyla kendisinin nasıl doğduğunu, kızın hüzünlü yüzünü okşayıp dökülüşünü hatırlamış. Yanında sessizce akıp giden diğer göz yaşı damlasına seslenmiş yeniden: “Peki ya sen kimsin?” “Ben,” demiş diğer göz yaşı, “Ben o adamın aşkını kazanan kadının göz yaşıyım.” Ve sonra susmuş.

Birlikte bir süre daha yollarına devam etmişler. Hayat ırmağında kendilerinden başka milyonlarca göz yaşı damlası akıyormuş. Fakat o ikisi birbirinden bir türlü ayrılamıyorlarmış. Aralarında giderek güzel bir dostluk oluşmuş… Yavaş yavaş birbirlerine açılmaya başlamışlar. Bir ara birinci göz yaşı şöyle demiş arkadaşına: “Sen pek az konuşuyor ve giderek küçülüyorsun.” İkincisi de şöyle demiş: “Sen ise habire konuşuyor, fakat giderek büyüyorsun.”

“Çünkü,” demiş birinci göz yaşı damlası, “Ben bir genç kızın gözünden aşk ve hasretle döküldüm. Hasret ise ağlayışı ve göz yaşlarını giderek büyütür.”

Bunun üzerine ikincisi konuşmuş: “Herhalde benim neden küçüldüğümü tahmin ediyorsundur.” “Evet,” demiş birinci göz yaşı, “Çünkü sen bir kadının gözlerinden aşk ve pişmanlıkla döküldün. Pişmanlık ise ağlayışı ve göz yaşlarını giderek kurutur ve küçültür.”

“Öyleyse neden suskun kaldığımı da biliyorsun” demiş ikinci göz yaşı damlası. Bu defa birincisi suskun kalmış, pişmanlıkla akan göz yaşının konuşmasını beklemiş…

“Pişmanlık hep suskun kalmış ve umudunu hepten yitirmiştir” demiş ikinci damla.

“Hasret hep konuşmuş ve yeni şeyler ummuştur” demiş birinci damla.

Bunlar iki göz yaşı damlasının da son sözleri olmuş. Hayat ırmağı tam o anda ruhlar okyanusuna ulaşmış. Bütün damlalar yeniden birbirine kavuşurken, pişmanlık ve hasretin göz yaşları da birbirine kaynaşıp tek damla olmuşlar.

O günden beri bütün kadınların gözlerinin ardında hasret ve pişmanlık göz yaşları birlikte bekler olmuş… Her özleyişte, hasretin her dokunuşunda, kadınların gözlerinden bolca göz yaşı dökülmüş… Bu sırada farkında olmadan pişmanlık göz yaşlarını tüketirlermiş. Nice hasretlerden sonra, sıra pişman olmaya geldiğinde, dökecek göz yaşı bulamamış kadınlar.

Derler ki, o gün bu gündür, hayat ırmağında bir sürü hasret göz yaşı yalnız başına akar. Hasretle eski bir dostu arıyorlarmış ama pişmanlık göz yaşı bir türlü ortalıkta görünmüyormuş… Hasretle dökülen aşk göz yaşları hasretle akmaya devam etmişler…

________________________
Kaynak: Senai Demirci, Aşka Adanmış Öyküler
Hazırlayan: Kerim Melleş, www.hikayearsivi.net