Gerçek Hayattan Hikayeler, yazar Mükerrem Bulut’un hayatın içinden süzülen ve sitemize gönderdiği hikâye ve öykülerden oluşan özel bir bölümdür. Bu kategoride yer alan anlatılar, gerçek yaşamın içinden gelen olayları, insan ilişkilerini ve günlük hayatta karşılaşılan durumları samimi bir anlatımla okuyucuya sunmaktadır.
Bu hikâyelerde bazen insanın hayatında iz bırakan bir hatıra, bazen ibret veren bir olay, bazen de hayatın içindeki küçük ama anlamlı anlar anlatılır. Gerçek yaşamdan ilham alan bu anlatılar, okuyucunun kendinden bir parça bulabileceği samimi ve içten hikâyelerden oluşur.
Bu kategoride yer alan hikâyelerde:
Gerçek hayattan yaşanmış olaylar,
İnsan ilişkilerine dair anlatılar,
Hayat tecrübelerinden süzülen hikâyeler,
Duygusal ve düşündürücü hatıralar
yer almaktadır.
Gerçek Hayattan Hikayeler, Mükerrem Bulut’un kaleminden çıkan ve hayatın içinden gelen anlamlı anlatıları bir araya getirerek okuyucuya samimi ve etkileyici hikâyeler sunmaktadır.
Cemil bey her zamanki gibi başı alabildiğine dik bir şekilde arabasının kapısını açarak çantasını hışımla diğer koltuğa fırlattı.Şoför koltuğuna oturunca direksiyonu tutarak gururla derin bir nefes aldı.Etrafa baktı kaşlarının altından.İnsanların bir kısmı koşturuyor,bir kısmı da gezintiye çıkmış gibi yavaş yavaş yürüyorlardı.Hızla çevirdi kontak anahtarını. Küçümseyerek baktı yoldaki insanlara.En lüks gördüğü mağazaya kadar hızla sürdü arabayı….
Evde her zamanki olağan işleri ile meşgul olan Yüsra, zilin çalmasıyla kapıya yöneldi. Gelen en yakın arkadaşı Hatice idi. Yüsra, arkadaşı Hatice’yi çok sever ve düşüncelerine de saygı gösterirdi. Çünkü delili olmadan hiçbir şeyi kabul etmez, hayatına Kur’ani bir şekilde devam etmeye çalışan azimli ve örnek gösterebileceği bir insan olarak her zaman takdir ederdi. En…
Bazen öyle gariplikler yaşıyoruz ki, bu kadarı da olmaz demekten kendimizi alamıyoruz. Hayat belki de garipliklerle dolu ama çok aşina olduğumuzdan mıdır nedir yaşanan bunca garipliğe bile tepkisiz kalır olduk. Belki de dikkatimizi bile çekmiyor artık. On dakika içerisinde gerçekleşen bir olayı aktardığımda eminim sizde aynı kanıya varacaksınız. Otobüs beklediğim durak bir mobilyacının ön tarafı….
Kul olmalı insan. Onu yoktan var eden, sınırsız rızıklandıranın kulu olduğunu unutmamalı. Ve yine asla unutmamalı Allah’tan geldiğini ve yine ona döndürüleceğini….. İmam cenaze namazı kıldırmak için cemaate saf tutmaları için seslendi. Daha sonra dönüp arkasına baktığında şaşkınlığını gizleyemedi. Çünkü cemaat beş kişiden ibaretti. Mevtanın yakın çevresinden sadece beş kişi. O güne dek pek çok…
Şehir kara örtüsüne çoktan bürünmüş, adeta suçları ve suçluları örtercesine zifiri bir karanlık hakim olmuştu. Vakit gece yarısına yaklaşırken büyük şehrin ana caddelerinden birinde köşe başlarını mesken tutan kadınlar yanaşan otomobillere başlarını uzatarak laubali muhabbete başlamışlardı. Dört beş delikanlı soyacakları dükkanları bir bir kolaçan ederek o geceki hasılatlarının peşine düşmüşlerdi. Üç, dört adamda köşe başında…
Fatma hanım yatan yavrusuna baktı bir kez daha.Belki de bu onu son seyredişi,son görüşüydü.Hayatta en çok değer verdiği,çok fazla önemsediği,hatta onun için herkesi kırıp, öz oğlunu Yavuzunu bile hiçe saydığı,geleceğinin teminatı gözüyle baktığı küçük oğlu Fatih’ti bu köhne hastanede yatan.Yaşlı gözleri ağlamaktan kızarmış,titrek ellerini kaldırarak dua ediyordu Yaradanına.Aslında hiç yüzü yoktu dua etmeye.Yaptığı adaletsizliği,haksızlığı,tüm insanların…
Kasabanın üzerindeki derin karanlık yavaş yavaş yok olmaya başlamadan Ezan sesi karanlıkları delerek semaya doğru yükseliyordu.Sessiz ortamda daha bir anlamlı ve insanın yüreğini sızlatan bu çağrı uyumakta olan Hasan efendinin kulağını ılık bir rüzgar gibi okşuyordu.Hızla yataktan kalkıp rehavet veren uykuyu bıçak gibi kesip atan soğuk suyla abdest aldı.Gözlerinde uykudan eser kalmamıştı.Gayet dinç ve huşu…
Gözlerini yarı aralayıp etrafında olup biteni anlamaya çalıştı Sevda.Açmakta bile zorlandığı ,tozdan kızaran gözleriyle etrafı taramaya çalışıyordu ki,nafile diye geçirdi içinden.Ne olmuştu acaba? En son hatırladığı koltukta oturduğu ve sevdiği bir filmi izliyor olduğuydu.Ellerini ve ayaklarını kıpırdatmak istese de başaramadı.Tüm vücudu uyuşmuş,bedenini hareket ettiremediğini düşündü.Görebildiği tek şey beton parçalarıydı.Evdeki eşyalardan bir kısmı üzerine devrilmiş,ayaklarındaysa müthiş…
1969 İstanbul doğumlu,Evli, Ömer Faruk ve Enes Emre isimli 2 evlat sahibi bir anneyim.Yaradanın ‘OKU’ emriyle muhatab olmuş her birey gibi okuyarak başladım işe. ‘KALEMLE YAZMAYI ÖĞRETEN RABB’ adına,hayatın içinden olayları yazmaya başladım. Çevremizde görebileceğimiz,içimizde yaşayan insanların ,bazen bizlerin yaşamları oldu yazdıklarım. Yazarken bana,okurkende diğer insanlara örnek olması ilk hedefimdi.Allaha Celleye hamd olsunki,gelen tepkiler…
