Yetimler İçin Ağlamak

   Uhud savaşında İslam savaşçılarından çoğu şahadete erişti, Hz. Hamza da o savaşta şehit düştü, hatta Hz. Peygamber (s.a.v)’in şehit olduğu bile şâyi oldu.

   Savaş sona erdikten sonra, Medine kadınları Uhud’a doğru hareket edip Peygamber (s.a.v)’in istikbaline koştular; herkes kendi şehitlerini bırakıp Peygamber’i sorup arıyorlardı.

   Bu arada Cehş’in kızı Zeynep Peygamber (s.a.v) ile karşılaştı.

   Hz. Peygamber: – “Sabırlı ve tahammülü ol!”

   Zeynep : – Ne için?

   Hz. Peygamber: – “Kardeşin Abdullah’ın şahadetinden dolayı.”

   Zeynep: – Şahadet onun için kutlu ve mübarek olsun!

   Hz. Peygamber: – “Sabret!”

   Zeynep: – Ne için?

   Hz. Peygamber: – “Dayın Hamza’nın şahadetinden dolayı.”

   Zeynep:- Bizim hepimiz Allah’tanız ve hepimiz O’na doğru döneceğiz, şahadet makamı ona mübarek olsun!

   Resulullah (s.a.v) biraz durduktan sonra Zeyneb’e dönerek şöyle buyurdu:

   – “Sabırlı ol!”

   Zeynep: – Şimdi ne için ?

   Resulullah: – “Eşin Mus’ab bin Umeyr’in şahadetinden dolayı.”

   Zeynep, bu sözü duyunca yüksek bir sesle ağladı ve can yakıcı bir şekilde sızladı.

   Zeyneb’e: Neden kocan için böyle ağlıyorsun diyenlere şöyle cevap verirdi:

   – “Ağlamam kocam için değildir. Çünkü o Peygamber (s.a.v)’in yanında şahadet makamına erişmiştir. Benim ağlamam onun yetimleri içindir. Zira eğer çocuklar babalarını benden sormuş olurlarsa onlara ne cevap vereyim?”