HER GÜN SEHER VAKTİ KALKAR, Bediüzzaman’ın evine giderdi. Onun sobasını yakar, evini süpürür, varsa hizmetlerini görürdü Emin Bey…Yine böyle güzel bir hizmetin neşesiyle, seher vakti kalktı, Bediüzzaman’ın mütevazi evine geldi. Tam kapıyı açacağı sırada, kapı önünde bir karartı gördü.Biraz daha yaklaştı, iyice baktı, bu karartının bir insan olduğunu fark etti.İki büklüm yere yığılmış, bir elini…
Birgün Muhiddin-i Arabi hazretleri oturmuş yarenleriyle sohbet ediyordu. Sohbet iyice koyulaştı ve evliyanın kerameti – enbiyanın mu’cizatı meselelerine geldi. Mecliste bir de mütefekkirlik taslayan feylesof vardı. Bu felsefeci kerameti ve mucizeyi inkar ediyordu. Hatta bir ara: — Avamdan olan insanlar Hazreti İbrahim’i ateşin yakmadığına inanırlar. Bu olamaz. Çünkü ateşte yakma hassası vardır; mutlaka yakar. Halbuki…
Bir gece Hoca, birdenbire uyanır; mışıl mışıl uyuyan karısını dürter : – Kalk, çabuk şu mumu yak, aklıma bir şiir geldi, hemen yazıvereyim! Deyince, karısı kalkıp mumu yakar, diviti ve kağıdı Hoca’nın önüne koyar.Hoca, çabuk çabuk birşeyler yazdıktan sonra yatmak üzereyken karısı merakla sorar : – Efendi, şu yazdığını oku bakalım bana! Hoca nazlanmadan yazdığı…
Bir kişi eşeğin kuyruğunun altına bir diken koyar. Eek o dikeni nasıl çıkaracağını bilmediği için habire çifte atıp durur. Çifte atıp zıpladıkça kuyruğunun altındaki diken daha çok batarak eşeğin canını yakar. O dikeni eşeğin kuyruğunun altından çıkarmak için akıllı bir kişiye ihtiyaç vardır. Ancak akıllı biri o dikeni çıkarırsa eşek azaptan kurtulup rahatlar.
Hoca, bir gün kırlardan topladığı çalı çırpıyı eşeğine yükleyip evine götürürken: – “Acaba, yaş çırpı da kurusu gibi yanar mı?” diye düşünür ve şeytana uyarak çalı çırpıyı yakar. Aralarında kuruları da bulunan çalı çırpı hemen alev alır. Eşekte bir korku, bir telaş, huzursuzluktur başlar. Anıra anıra, çifte ata ata dört nala koşmaya başlar. Hoca da…
“Biz, ikinci kızımıza mı yanalım, damadımızı mı teselli edelim diye üzülürken damadımızın verdiği kararla hepten yıkıldık. Çünkü damadımız, istemeyerek de olsa kızımdan ayrılmak istediğini, bu evliliğin böyle yürüyemeyeceğini belirtmişti. Ve korktuğumuz sonuç Nisan 1977’de gerçekleşti. İki yıllık evliliğin ardından damadım kızımdan ayrıldı. Gerçi kızımız kocasını sevmişti. “Beni bu şekilde kabul et” diye direniyordu ama damadımız…
