O bayram Enes ve Merve’nin keyfine diyecek yokmuş doğrusu. Bu denli sevinçli olmalarının tam tamına dört nedeni varmış. Birincisi; Haluk amcaları, Gülgün yengeleri ve en önemlisi de kuzenleri Gamze ablaları ile Mehmet’in o bayram tatilinde Ankara’dan İstanbul’a onlara konuk gelmeleri imiş. Gamze abla, Enes ve Merve’den çok büyükmüş. Bu yıl üniversiteye başlamış. O onbeş yaşında…
Babam, emekli bir ilkokul öğretmenidir. Bundan yıllarca önce birgün, sınıfta öğrencilerine “En sevinçli gününüzü yazın” diye bir ödev vermiş. “Bu ödevi yaparken sakın abartmayın, en sevinçli gününüzü olduğu gibi yazın” diye de çocukları uyarmış. Eh… Her çocuk kâğıdına dilinin döndüğünce sevinçli gününü yazmaya çalışmış. Kimi sınıfı geçtiği günü, kimi yeni elbise aldığı günü, kimisi de…
Suna ve Tuna bugün çok sevinçli. Ali Dayı onlara iki kedi hediye etti. Onlar uzun zamandır bunu istiyorlardı. Kedilerin biri siyah, biri de beyazdı. Suna beyaz olanını seçti ve ona Mestan adını taktı. Tuna siyah olanını seçti ve ona Tekir adını taktı. Kediler çok sevimli ama çok da sakardılar. Tekir ile Mestan’ın aklında sadece afacanlık…
