HZ. YUSUF’UN HAZİNE SORUMLUSU OLMASI[Kurandan Hikayeler] Bu arada zaman geçti, Mısır kralı bir rüya gördü. Yedi tane cılız öküz, yedi tane şişman ineğin etini yiyorlar ve yine yedi tane başak diğer yedi kurumuş başağa dolanıyorlardı. Kral bu rüyayı etrafındakilere sordu, kimseler bilememişti. İşte o anda uşağın aklına Yusuf geldi. “Kralım bunu Yusuf bilir” dedi. Hizmetçi…
Haccac ve adamları Mekke ile Medine arasında yolculuk yaparken bir suyun başında mola verdiler. Sofra kurulunca; Haccac etrafa bakın fakir birisi varsa getirin beraber yiyelim dedi. Hizmetçiler yakınlarda üzerinde bir hırka olan birini gördüler. Onu uyandırıp; Seni Haccac çağırıyor, dediler ve adamı Haccac’ın yanına götürdüler. Haccac: – Gel beraber yemek yiyelim, dedi. Adam yemem diyerek…
Haccac ve adamları Mekke ile Medine arasında yolculuk yaparken bir suyun başında mola verdiler. Sofra kurulunca; Haccac etrafa bakın fakir birisi varsa getirin beraber yiyelim dedi. Hizmetçiler yakınlarda üzerinde bir hırka olan birini gördüler. Onu uyandırıp; Seni Haccac çağırıyor, dediler ve adamı Haccac’ın yanına götürdüler. Haccac: -Gel beraber yemek yiyelim, dedi. Adam yemem diyerek Haccac’ın…
Âbidin biri ibadet etmek üzere dağa çıkar. Bir gece rüyasında “Falan ayakkabıcıya git! Senin için dua etsin” denir. Âbid dağdan iner, adamı bulur, ne iş yaptığını sorar. Adam, gündüzleri oruç tutup, ayakkabı işlerinde çalıştığını, kazandığı para ile ailesini geçindirdikten sonra fazlasını tasadduk ettiğini söyler.Âbid, adamın güzel bir iş yaptığını ancak kendisinin dağda sırf ibadetle meşgul…
1534 yılında Viyana’daki St. Stephen Katedrali’nde Osmanlı Akıncılarını gözlemesi ve Akıncıları görünce çan çalarak haber vermesi için bir memuriyet kuruldu.Bu memuriyet Viyana Belediye Meclisi’nce: “Artık bir Osmanlı tehlikesi kalmadığından böyle bir memuriyete gerek yoktur.” denilerek ancak 1956 yılında (tam 422 yıl sonra) iptal edilmiştir.Hazırlayan:www.hikayearsivi.net | A.Kerim Melleş
Üstad Necip Fazıl hapistedir. En fazla istediği şey, bahçeye çıkmak ve orada biraz gezinmektir. Müdüre başvurarak bu isteğini ısrarla belirtir. Müdür de bunu kabul etmiş gibi görünerek ona bir tuzak hazırlar. Necip Fazıl olanlardan habersiz, koğuşuna geldiğinde sevinçle der ki: – Yaşasın, yarın hürriyetle benim aramda sadece altmış santim kalacak! Altmış santim dediği şey…
Adeta nefes almanın bile vergiye tabi olduğu bir ülkede büyük bir orman vardır. Bir gün tilkinin biri can hayliyle ormanın derinliklerine doğru kaçarken bir taraftan da bağırmaktadır; – Kaçın, kaçın; vergi memuru geliyor! Bunu duyan ayı ona seslenir; – Bre ahmak, vergi memurundan sana ne? Bu kadar vergi kaçakçısı, hortumcu şehirlerde namuslu adam gibi…
Tilkinin biri ormanın içinde son hızla kaçıyordu. Kurt onun bu telaşını görünce sorar: – Yahu, kan ter içinde nereye, bu telaşın nedir senin? – Hükümet bir karar almış da. – Neymiş o karar? – Bütün develer yakalandıkları yerde kesileceklermiş. – Behey ahmak, bundan sana ne? Sen deve olmadığın gibi, ona benzer bir tarafın da…
Dimne’nin gerçekten de kararı karardı.Dediği dedikti. Ne yapıp yapıp Arslan’ın yanına gidecekti. Sonunda dediğini yaptı. Saraya gitti.Durumunu bildirdi. Ve huzura kabul olundu. Arslan önce Dimne’yi küçümsedi. – Kimmiş, dedi benimle mutlaka görüşmek isteyen? Dimne, ileri atıldı. – Benim, efendim, dedi. – Sen de kimsin? – Ben, dedi Dimne, size vakti zamanında hizmet etmiş filan çakalın…
1534 yılında Viyana’daki St. Stephen Katedrali’nde. Osmanlı akıncılarının yaklaştığını görüp çan çalarak haber vermekle vazifeli bir memuriyetin ihdas edildiğini ve bu memuriyetin ancak 1956 yılında, Viyana Belediye Meclisince; “Artık bir Osmanlı tehlikesi kalmadığından, bu vazifenin lüzumu yoktur” diye bir karar alınarak iptal edildiğini… Refik, ibrahim; ‘Akıncı Millet” Sızıntı, sayı: 143, Aralık/1991 s. 479
