Lise birinci sınıfa kadar başarılı bir öğrenciydi Zeynep. İkinci sınıfa geçmişti, ama dersleri zayıftı. Sınavlardan sürekli düşük notlar alıyordu. Arkadaşlarıda, öğretmenleri de akıl erdiremiyorlardı. Zeynep’ e bir şey soramıyorlardı. Çok sinirliydi ve hemen kızıp, arkadaşlarına bağırıp çağırıyordu. Öğretmenleri Halil Bey’le birlik olup Zeynep’in sorununun ne olduğunu öğrenmeye karar verdi arkadaşları. Altı arkadaşı ile Öğretmenleri Halil…
Adamın biri kazada kulaklarını kaybetmiş. Araştırmaları sonucu iyi bir plastik cerrah bulmuş, ve girmiş ameliyata. Ameliyat sonrası bandajlar açıldıktan bir süre sonra: – “Aman Allahım Doktor! Bana kadın kulakları takmışsınız!” diye bağırmaya başlamış. Doktor: – “Kulak kulaktır! Kadını erkeği olmaz!” demiş. – “Yanılıyorsunuz!” demiş hasta… “Herşeyi duyuyorum ama hiçbir şey…
Kazvinli eşeğini kaybetmiş, hem yürüyor hem şükrediyordu. – “Neden şükrediyorsun?” diye sordular. – Eşeğin üstünde ben olsaydım, dört gündür kaybolmuş olacaktım!
Hoca eşeğini kaybetmiş ve arıyor, bu arada da neşeli bir türkü tutturmuş. Birisi kendini sormaktan alıkoyamaz: – Hoca Efendi, eşeğini kaybettiğini herkes bilirken, türkü söylemeni duymak eğlenceli görünüyor. Oysa kaybına feryat edip ağlaman beklenirdi!.. – Son bir ümidim, aptal mahlukun şu küçük tepenin arkasında olabileceğidir. Eğer değilse, bekle ve gör o zaman sen bendeki ağlamayı…
Bir gün Hoca eşeğini kaybetmiş. Aramadık yer, sormadık insan bırakmamış ama ne olmuşsa olmuş, bulamamış eşeği. Oturup derdine yanacak yerde, bu hale de şükretmeye başlamış. Komşuları: – Bre Hoca, canın sağ olsun ama, neticede eşekten oldun, şükredecek ne var bunda?” demişler. Hoca cevap vermiş: – A komşular, ben şükretmeyim de, kimler şükretsin, ya ben de…
Hoca bir gün anahtarını kaybetmiş. Bahçede döne döne anahtarını arıyormuş. Hanımı sormuş: “Hocam, anahtarı nerede düşürdün?”, “Be kadın,” demiş Hoca, “Nerede düşürdüğümü bilsem, hiç arar mıyım?”
NewYork’ta bir yayınevinde redaktör olarak çalışan 51 yaşındaki George Turklebaum, geçirdiği kalp krizi sonucu hayatını kaybetmiş… Peki bu olayın diğer milyonlarca kalp kriziyle ölümden farkı nedir derseniz: 23 kişiyle birarada çalıştığı açık ofiste, adamın kalp krizinden gittiği tam 5 gün sonra birisinin yanona gidip ‘İyi misin?’ diye sormasıyla farkedilmiş… Patronu, şirkette 30 yıldır çalışan George’un…
