Şam ahalisinden biri hac maksadıyla veya başka bir maksatla Medine’ye geldi. Gözü, bir kenarda oturmuş olan bir adama ilişti, ilgisini çekti…    “Bu adam kimdir?” diye sordu.    “Hüseyin b. Ali İbn Ebitalib (a.s)’dir” denildi. Ruhunda yerleşen çirkin bir tanıtmanın eseri onu öfkelendirdi.[1], ve Allah rızası için Hüseyin b. Ali’ye edebildiği kadar küfretti.    İmam Hüseyin (a.s), kızmadan…