Meşhur Osmanlı Kadısı Molla Hüsrev evinden çıkmış, görevli olduğu mahkemeye gitmektedir; yol kenarında oturmuş bir cahilin kendisini göstererek, – Bakın bakın, zebanilerin başı gidiyor, dediğini duyar. Sesini çıkarmaz, mahkemeye gider ve biraz sonra kadı efendinin gönderdiği iki zabıta gelip cahili mahkemeye getirirler. Kadı sorar: – Bre adam, ben burada Allah’ın emirlerini yerine getirmeye çalışıyorum….
Körün biri karanlık bir gecede sırtına bir testi almış, bir eliyle de feneri tutmuş gitmektedir. Kör olmayan biri manzarayı görünce ona der ki: – Ey ahmak, bu feneri boşuna ne taşıyorsun? Senin için gece ve gündüzün ne farkı var ki? Kör gülerek manalı bir cevap verir: – Haklısın, fakat ben bu feneri kendim için…
Meşhur Osmanlı Kadısı Molla Hüsrev evinden çıkmış, görevli olduğu mahkemeye gitmektedir; yol kenarında oturmuş bir cahilin kendisini göstererek, – Bakın bakın, zebanilerin başı gidiyor, dediğini duyar. Sesini çıkarmaz, mahkemeye gider ve biraz sonra kadı efendinin gönderdiği iki zabıta gelip cahili mahkemeye getirirler. Kadı sorar: – Bre adam, ben burada Allah’ın emirlerini yerine getirmeye çalışıyorum….
Körün biri karanlık bir gecede sırtına bir testi almış, bir eliyle de feneri tutmuş gitmektedir. Kör olmayan biri manzarayı görünce ona der ki: – Ey ahmak, bu feneri boşuna ne taşıyorsun? Senin için gece ve gündüzün ne farkı var ki? Kör gülerek manalı bir cevap verir: – Haklısın, fakat ben bu feneri kendim için…
