ESKİ BİR MEKTUP[Aşk Hikayeleri] Akşam üzeri eve dönerken, sokak lambasının karanlıkta bıraktığı bir köşede bir cüzdan fark etti. Biri düşürmüş olmalıydı. Yere uzanıp aldı. Kime ait olduğunu anlamak için bir kimlik aradı. Cüzdanda sadece üç dolar ve kırışık bir mektup vardı. Mektubun hayli eski olduğu anlaşılıyordu kâğıdından. Zarfı yer yer eskimiş ve yırtılmıştı. Sadece gönderenin…
NEREDE O ESKİ RAMAZANLAR[Ramazan-Oruç Hikayeleri] Eski Ramazanlar’da, erkekler kadar kadınlar da eğlenirlerdi. Belki erkeklerden daha da fazla. Çünkü, Ramazanlar’da erkekler hoşgörülü olurlar, eşlerinin gece misafirliklere gitmelerini, eve misafir davet etmelerini, bir Ramazan hakkı olarak kabul ederlerdi. Varlıklı evlerde yemekleri zaten Arap bacılar, aşçılar pişirirdi. Orta halli evlerde ise, kadınlar yemeklerini kendi elleri ile pişirirlerdi. Bunu…
Bir Cuma günü namaza beş dakika kala, cemaatin hepsinin camiye geldiği bir zamanda cemaate: “Başınızı kaldırınız ve bana bakınız. Beni iyi tanıyınız. Ben bu şehre yeni tayin edilen vaizim. Geleli iki ay oldu. Bu pazartesi gününden itibaren köşe başında olan kaymakamlık makamından başlayarak bir sene içinde çarşıda dükkanını ziyaret etmediğim kimse kalmayacak. İş yerinize geldiğimde…
· Ad Koyma : Oğuz Türklerinde bir gencin ad alabilmesi için bir yiğitlik göstermesi gerekiyordu. Bu yiğitliği gösterdikten sonra Dede Korkut’u çağırırlardı. Dede Korkut da dua edip gence yiğitliğiyle alakalı bir isim verirdi; “… Bunun adı boz aygırlı Bamsı Beyrek olsun, adını ben verdim yaşını Allah versin.” · Toy etme ( Toplantı yapıp karar verme)…
Kaybolan dolunayları merak eden biri sorar: – Hoca! Eski dolunayları ne yaparlar? – Kırpıp kırpıp yıldız yaparlar!…
Bir zamanlar dağda, kızgın güneşin altında, mermer taşlarını yontmaktan bezmiş bir mermer yontucusu varmış… “Bu hayattan bıktım artık. Yontmak!.. Devamlı mermer yontmak…Öldüm artık!.. Üstelik bir de bu güneş, hep bu yakıcı güneş! AH! Onun yerinde olmayı ne kadar çok isterdim, orada yükseklerde herşeye hakim olacaktım, ışınlarımla etrafı aydınlatacaktım.” diye söylenip durur yontucu… Bir mucize eseri…
Bir zaman çok zengin bir adam, çocuklarına şöyle vasiyette bulunur: – “Ben ölüp yıkanınca, şu eski çoraplarımı ayağıma geçirin, ben bunlarla gömülmek istiyorum.” Vakit saat gelir bu zengin vefat eder. Cenaze yıkandıkdan sonra oğulları çorapları alıp getirirler: Babamızın vasiyeti var, şu eski çorapları ona giydireceğiz. derler. Cenazeyi yıkayan hoca efendi bunu katiyyen kabul etmez. Bu…
Eski iran hükümdarlarından biri vezirine oğlunun hocasından yakınıyordu: – Ben istiyorum ki oğlum ilim öğrensin, benim yerime iyi bir hükümdar olsun, o ise devamlı müzikle, sesle, sazla meşgul… Demek ki hocası buna iyi bir yön veremiyor. Vezir aynı görüşte değildi: – Hükümdarım hocanın elinde mucize yok. Çocuğun kabiliyeti neye ise hocası ancak onda ilerlemesine, olgunlaşmasına…
Eski zamanda bir hoca, talebelerinden birini, çalışkanlığından, zeka ve anlayışından dolayı diğerlerinden daha çok seviyor ve takdir ediyordu. Hocanın bu sevgi ve takdiri diğer öğrenciler tarafından biliniyor ve için için kıskanılıyordu. – “Hoca neden yalnız bu arkadaşa ilgi ve yakınlık gösteriyor, aramızdaki tek zeki ve çalışkan o mu?” şeklinde laflar ediyorlardı. Hoca da onların bu…
