Aksak Timur Hindistan’a gittiğinde ” Hint çalgıcılarının pek maharetli olduklarını büyüklerden duymuştum” dedi ve çalgıcıları çağırdı. Görme özürlü bir çalgıcı huzura gelip tar çalmaya başladı. Padişah çok memnun kaldı ve çalgıcıya adını sordu. – Adım Devlet’tir efendim. – Devlet kör olur mu hiç? – Devlet kör olmasaydı, topalın evine gelir miydi hiç?
Yabancı bir Türk seher vakti uyandı, sarhoşluğun verdiği mahmurlukla bir çalgıcı istedi. Çalgıcı gelerek bu sarhoş Türk’ün huzurunda çalıp söylemeye başladı. – “Bilmem ki ay mısın, put mu? Benden ne istersin bilmem? Sana nasıl hizmet edeyim bilemiyorum. Susup otursam mı, yoksa söyleyip inlesem mi? Sen benden ayrı değilsin, fakat ben nerdeyim sen nerdesin bunu bir türlü…
Hz. Ömer (r.a) döneminde bir çalgıcı vardı. Müthiş çenk çalardı. Yaşı ilerleyip ihtiyarlayınca sesinin güzelliği kayboldu, beli büküldü, itibardan düştü, bir parçacık ekmeğe muhtaç oldu. “Ya Rabbi, bunca zamandır sana isyan edip durdum, benden bir gün bile ihsanını kesmedin, bugün kazanç yok, çengi senin için çalacağım.” dedi. Çengini alarak mezarlığa gitti, bir hayli çaldıktan sonra,…
