ÖTEKİLER NEREDE?[Hazır Cevaplar Espriler] Küçük afacan, annesine yaklaşarak eteğinden çekti ve: – Anneciğim, dedi. Benim öteki kardeşlerim nerede? Anne hayretle: – Hangi kardeşlerin oğlum? Sen bir tanesin. – Ben de öyle biliyordum; ama babam hep ‘Annen seni doğururken, ben de dokuz doğurmuştum’ diyor da! ________________________Hazırlayan: Kerim Melleş, www.hikayearsivi.net
11 AYIN SULTANI RAMAZAN İSE VEZİRLERİ KİM?[Ramazan-Oruç Hikayeleri] Ömer çok akıllı bir çocuktu. Ramazan gelince içine bir huzur dolmuştu. Annesi babası ve abisinin sahura kalkacağını duymuştu. Annesine ” – Lütfen beni de sahura kaldır anneciğim. Ben de oruç tutmak istiyorum” dedi. Annesi: “- Oğlum sen henüz çok küçüksün, oruç tutamazsın, inşallah seneye tutarsın.” dedi. Ömer…
Gönül alıcı bir yüreklilikle ve niyetle çok anlayışlı her şeyi anlayan birisi olarak hiçbir şeyi anlamadığını anlayamamanın şokunu yaşıyordu. Çekiştirmeler ve azarlamalarla geçen ömrümde her şeyi anladığını sanan ben anlamayanmışım diyerekten kendi kendine güldü. Çok katı olmayan ben çok anlayışlı pek zeki ve en çok anlayan ben nedense bu olaydan sonra hiçbir şeyi anlamayan ve…
Nerede Görüşelim? Çocukluğumdan beri ailece annemin çalıştığı bankanın Antalya’daki Eğitim ve Dinlenme Tesislerine aralıksız gidiyoruz. Bu tesis bizim adeta köyümüz gibiydi. Her yıl üç-beş ailenin dışında hep aynı aileler aynı ayda geliyorlardı. Herkes birbirini tanır, eğlenceli on beş gün geçirirdik. Yeni katılan ailelerin kaynaşması kolay olmazdı. Çünkü herkesin bir arkadaş gurubu oluştuğundan yenilerin guruba katılmaları…
Çalıştığı işyerinden aldığı haftalıktan her hafta yaptığı gibi elli lira ayırdı biriktirdiği para kutusunun içine koydu. Kaç liram oldu diyerek saydı. Tam dokuz yüz yetmiş beş lirası olmuştu. Aslında ne kadar parası olduğunu biliyordu ama her hafta onları saymaktan keyif alıyordu. İstediği motoru alabilmek için daha iki yüz yirmi beş lira biriktirmesi gerekiyordu. Oturduğu koltuğa…
Orta yaşlı kadın, evin içinde telaşlı bir haldeydi. Eşyaların yerini değiştiriyor, örtüleri düzeltiyor, arada bir mutfağa gidip pişmekte olan yemeğe bakıyor, tekrar salona dönüyordu. Sokaktan gelen her seste pencereye koşuyor, her duyduğu kapı zilinde de, başkasının zili olduğunu anlayıp üzülüyordu. Başka şehirde iş bulan oğlu, hem uzak yerde olduğundan hem de izin alamadığından…
Zamanın birinde, bir deve yavrusu annesinin arkasında gidiyormuş.Fakat anne deve o kadar hızlıymiş ki, yavru bir türlü yetişemiyormuş.Hızlı gideceğim diye de kendisini paralıyormuş. Annesine yalvarmış, – “Anneciğim, nolur biraz yavaş yürü sana bir türlü yetişemiyorum”demiş. Bunun üzerine anne deve, – “Ah yavrum” demiş, “yular ben de değil ki, başkasının elinde, o beni hızlı yürütünce hızlı…
5 Ekim: Bugün var edildim. Buradayım. Varım. Müthiş bir duygu bu. Var olduğumu henüz annem ve babam bilmiyor. Bir elma çekirdeğinden bile küçüğüm. Ama ne de olsa, ben benim. Varım ya! Bu bana yetiyor. Henüz bedenim belli belirsiz, yüzüm yok ama, varlığımı ve benliğimi hissedebiliyorum. Bir kız olacağım ve baharda çiçekleri seveceğim. 19 Ekim: Biraz…
Çocuk annesine sordu: – Anneciğim, babamın saçları neden dökülmüş? – Çok düşündüğü için. – Peki neden senin saçların bu kadar gür? – Hadi bakalım, yemeğini ye de git yat!
Biliyor musun en çok mektuba başlamam gereken hitap şeklinde zorlandım. Bir başlasam sonu gelecekti eminim! Ama sıradan sözcükleri hiç yakıştıramadım sana, yapmacık sözlere konduramadım seni… Sonra sana hiç mektup yazmadığım aklıma geldi, içim burkuldu, canım acıdı… Bu mektubu sana gurbetten yazıyorum; sesine sözüne hasret, yüzüne hasret, sıcağına hasret gönlümle başlıyorum mektubuma. Seni o kadar çok…
