MAÇ[Aşk Hikayeler] Büyük maça saatler kalmıştı. Günlerdir bu maça hazırlanıyorlardı. İleri üçlüde görev alacaktı. Bir önceki maçta hiç beklenmedik bir farkla yenildikleri takımdan “intikam almaya” hazırlanıyorlardı. Ayağına top değmemiş kimi spor yazarları formdan düştüğünü, yedekte kalacağını yazıyordu. Kaybettikleri maçta, taraftarların hışım dolu bakışlarını unutmamıştı. Statta yankılanan sloganları duyuyordu. “Ölmeye ölmeye geldik…” Bulunduğu konuma gıptayla bakan…
KADER Mİ, KEDER Mİ?[Hazır Cevaplar Espriler] Şair Nedim’in son sözlerinden biri şu olmuştu: – “Benim kaderim kaf ile değil, kef ile yazılmıştır” Şair, bu sözle “kader”inin “keder”den ibaret olduğunu anlatmak istemişti. (kader: alın yazısı, yazgı)(keder: üzüntü) ________________________Hazırlayan: Kerim Melleş, www.hikayearsivi.net
Yarın tam 3 ay olan bir beraberliğin ilk günlerini anlatmak istiyorum size… O gün hava güneşliydi, çünkü iki tane güneş vardı okulun bahçesinde… Etrafıma daha yeni ısınıyordum. Okulun bana neler getireceğini benden neler götüreceğini bilmeden umutsuzca etrafa bakıyordum. Ne olup bitenlerden, ne de etrafdaki kahkaha atan insanlardan haberim vardı… Okul da iki arkadaşım…
Ne çok şey anlatır gözyaşları…Bazen söylenemeyen sözlerin sesi, bazen bir pişmanlığın diyeti ,bazen de bir sevda nefesi…Sessizliğin çığlıklarıdır aslında gözyaşları…Anlatılamayanı anlatmak ister karşısındakine…Eğer anlayabilirse… İnsanoğlu bi garip…Sevinir ağlar, üzülür ağlar, hasret çeker ağlar, kavuşur yine ağlar. Kelimeler kifayetsiz kaldığında, gözyaşları görev başındadır. Aslında ağlayabilmek büyük bir nimet…Ve ağlamak taş kalpli olmadığımızı gösteriyor. Hala…
Malumdur; Sırplar tarihe “Türkler karşısındaki yenilgilerini kutlayan millet” olarak geçmişlerdir. Bir keresinde yine kutlamalar yapılıyor, nutuklar atılıyor; Türkler koyun, Sırplar kasap, kesip biçiyorlarmış. Yaşlı bir adam bu kalabalığa yaklaşarak ateşli kahramanlık nutuklarının sebebini sorar. Orada bulunanlar da, – Bizim, Türkler karşısındaki zaferimizin yıldönümünün yetmişinci yılıdır. Haberin yok mu ihtiyar, derler. Yaşlı adam başını sallayarak…
Rüzgâr keskin ıslığı ile şarkıma eşlik ediyor. İstasyon Caddesi’nin tenhalığı nedense ilk defa içime dokunuyor. Arabaya binsem ve birlikte gezdiğimiz yerlere gitsem, evimde şiirler okuyarak telefonunu beklesem, telefonunun gelmediği zaman seni başka yerlerde arasam. Sonra sen gelsen yanıma, yine “seviyorum” desen, ben yine senin gözlerinde sonsuzluğa mahkum edilen aşkımı görsem. Ayrıca şarkılar gerçek oldu bu…
Değerli çocuklar ! Bu yazımda size, karada yaşayan canlıların en irisi ve güçlüsü Fili anlatmak istiyorum. Hortumlu memelilerin tek türü olan Filler’e canlı tanklar desek yeridir sanırım. Bu iri ve güçlü yaratıkların vatanı Afrika ile Asyadır. Yükseklikleri beş metreyi bulan türleri vardır. Afrika kökenli olanların ağırlığı, yedi ton kadardır. Fillerin en ilginç organı hortumlarıdır. Dokunmaya…
Sevgili çocuklar! Bu yazımda size, kanatlı canlıların baykuşgiller sınıfından puhu kuşunu tanıtarak, bununla ilgili bir hikâye anlatmak istiyorum. İnsanlar, tarih boyu, bu donuk gözlü, sabit bakışlı kuşu çekingen hatta ürkek ve korkulu bakışlarla izler olmuş. Bu davranışları, masal ve hikâyelerine de yansımıştır. Öyle ki, küçük çocukları korkutarak uslu durmalarını sağlamak için, uydurdukları dev ve hortlak…
İZMİR´i anlamak kadar, anlatmak da zor olmalı. Dudaklarımızı araladığımızda mırıldandığımız türkülerden olmalı, yüreğimizde kopan fırtına. “İzmir´in Kavakları Dökülür Yaprakları…” dizesinde kimbilir hangi hüznün, hangi hayal kırıklığının izleri vardır? Zeybeklerin yaktığı fişeklerin kıvılcımlarıdır belki, İzmir Körfezi´ne kuyruklu yıldız gibi düşen yakamozlar… Gurbette olanlar için yitik bir sevda, hangi ateş hırsızının tutuşturduğu bir yürek yangınıdır bu? Anadolu´nun…
Eskiden bir malın katıksızlığını, sağlamlığını, özlüğünü anlatmak için: «Türk’ten aldım» derlermiş. Bu, sınır ötesi bir şehadettir. Dış pazarın iç pazara inancı. Dünden kalan eserler, milli ahlakımıza gösterilen bu güvenin ne kadar doğru olduğunu ispat ediyor: Kazmaların, asırlık gövdesine diş geçiremediği şu kemerlere, şu kubbelere, şu duvarlara bakınız. Şu, yüz yılların dört mevsimi altından tükenmez baharıyla…
