Çin Bambu ağacının yetişmesi,olumlu ısrar için güzel bir örnektir. Çinliler bu ağacı şöyle yetiştirir: … Önce ağacın tohumu ekilir, sulanır ve gübrelenir. Birinci yıl tohumda herhangi bir değişiklik olmaz. Tohum yeniden sulanıp gübrelenir. Bambu ağacı ikinci yılda da toprağın dışına filiz vermez. Üçüncü ve dördüncü yıllarda her yıl yapılan işlem tekrar edilerek bambu tohumu sulanır…
İşte bahçe. Bu elma ağacı. Bu şeftali ağacı. Baba çitleri onarıyor. Anne çiçek suluyor. Hala gül topluyor. Nine yün örüyor. Ayşecik Bircan’ı bahçeye çıkardı. Kafesi dala astı. Bircan cik cik diye ötüyor. Ömercik ağaca tırmandı. Elma topluyor. Bir elma yere düştü. Ninenin yün torbasına girdi. Anne ile baba güldü. Hala kızdı :”Yaramazlık yok!” dedi. Ayşecik…
Bir gün ağaçlar “Bizim de bir kralımız olsun” demişler. Bunun için önce zeytin ağacına sormuşlar: Zeytin ağacı; bizim kralımız olur da bizi yönetir misin? Zeytin ağacı kaşlarını çatmış: – Benim şerbet gibi yağım var. Herkes beni çok sever. Neden ağaçların kralı olayım? demiş. Ağaçlar düşünmüşler: “İncir ağacına gidelim. O büyüktür, heybetlidir. Krallığa yaraşır” demişler. –…
Tepelerin ardında şirin, güzel bir kasaba vardı. Bu kasabada herkes birbirini tanırdı. Hele Oduncu Baba’yı tanımayan yoktu. Pek de ihtiyar olmadığı halde ona “Oduncu Baba” derlerdi. Baltasını omuzuna vurup, boz eşeğinin arkasından sokaklardan geçtiği günler mahallenin çocukları peşinden koşarlar “Oduncu Baba! Oduncu Baba!” diye hep bir ağızdan bağırışırlardı. Bazen de anası yerinde yaşlı bir kadın…
Vakti zamanında odunculukla geçinen, çalışkan, dürüst, dindar bir adam vardı. O zamanda yaşayan bazı insanlar, yakın bir çevrede bulunan ve nadir yetişen bir ağaca kutsallık izafe etmişlerdi. Adaklarını, dileklerini o ağaç aracılığıyla yapıyorlardı. Bu oduncu anılan ağacı şirk (Allah’a ortak koşma) sebebi olarak görüyordu ve bunun için kesmeye karar verdi. O zamana kadar kimse buna…
Adamın biri sahibinden izin almadan bağa girdi. Ağacın tepesine çıktı, ağacı silkiyor, meyvelerini döküyordu. Tam o sırada sahibi çıkageldi. -“Hey, alçak adamı Benim bunca zahmetlerle yetiştirdiğim meyvelerini nasıl çalarsın ha? Senin bu yaptığına hırsızlık denir. Kuldan utanmaz, Allah’tan korkmaz seni…” diye bağırmaya başladı. Hırsız, gayet sakin: -“Asıl senin yaptığın ayıp yahu! Allah’ın bağından Allah’ın…
