İNSAN, AÇLIĞA NE KADAR DAYANABİLİR?[Türk Tarihinden Damlalar] Fatih Sultan Mehmet, hocası Akşemseddin Hazretlerine sorar: – Üstadım! Bir insan, açlığa ne kadar dayanır? Hocası da geniş açıdan cevap verir: – Ölene kadar! 🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹 Herkes, gücü kadar dayanabilir. Kimi 3 gün, kimi 33 gün, kimi de daha farklı. Farklı olmayan bir şey varsa o da herkesin açlığa…
Bir başka açıdan da inanmaktır sevmek. Gerçekten inanmaktır, tümden inanmaktır. İnsan sevince; sevdiğine bütün varlığı ile teslim olmamışsa, yeteri derecede sevmemiş demektir. Ve ona kayıtsız şartsız inanmıyorsa, sevgiden bahsetmeye bile hakkı yoktur. Kıskançlık; inancımızın bütünlüğü ölçüsünde besler aşkı. Şüpheyse öldürür. Şüphenin olduğu yerde inancın yeri olmaz. Sevgiden bahsedilemez orada. Kıskançlıksa; kutsal bir duadır, dudağında sevenlerin. Sevmek;…
işte tam bu saatlerde, şu köşeyi dönecektir…Kulaklarında iki kulaklık, üzerinde spor bir kıyafet, belinde bir bel çantası, yürüyüşünü kulakarından süzülüp çekiçle örs arasında anlam bulan hüzünlü bir ritme uydurmuş, gözleri hafif kısık ,dudakları kıpır kıpır… Her geçtiği kaldırıma ya bir kuple türkü ya da iki mısralık şiirler saçarak yürüyecek, iki adım ötedeki kitapçının önünde eğlenecek,…
Birisi yaralı bir eşeğin yarasına bir bez bağlasa o bez yaraya yağışsa…Sonra o bezi çekip çıkarmak isteseler eşek acıdan derhal çifte atmaya başlar. Ne mutlu o insana ki böyle bir işe girişmeye kalkışmaz. Hele bu eşeğin elli tane yarası olursa ve bu elli yaraya da yapışmış elli bez bulunursa artık sen onları çekip çıkarmaya çalışan…
