Bir zamanlar dağda, kızgın güneşin altında, mermer taşlarını yontmaktan bezmiş bir mermer yontucusu varmış…    “Bu hayattan bıktım artık. Yontmak!.. Devamlı mermer yontmak…Öldüm artık!..    Üstelik bir de bu güneş, hep bu yakıcı güneş! AH! Onun yerinde olmayı ne kadar çok isterdim, orada yükseklerde herşeye hakim olacaktım, ışınlarımla etrafı aydınlatacaktım.” diye söylenip durur yontucu…    Bir mucize eseri…