Adam gözlerine inanamamış “Ne bu yaaa şaka mı yapıyorlar” demiş, satılık ilanındaki adrese gidip öğrenmek istemiş… Evin kapısını çalmış, kapıyı bir kadın açmış, adam gazetedeki ilanı göstererek – “Arabayı bir görebilir miyim?” demiş… Kadın “Tabii ki” deyip adamı arabaya götürmüş… Adam bir bakmış resmen gıcır gıcır muhteşem bir Porsche… “Yaw insan böyle bi arabayı nasıl…
İstanbulun Avcılar semtinde bir vatandaş, o unutulmaz 17 Ağustos 1999 depreminden önce, aynı semtten bir ev satın almaya karar verir. Uzun aramalardan sonra satılık bir ev beğenir ve ev sahibi ile pazarlıkta anlaşarak evi satın alır. Fakat nedendir bilinmez, bir müddet sonra evi almaktan vazgeçen adam, evi satın aldığı şahsa gidip, durumu anlatarak parasını geri…
Başı açık birini görünce, sadece acıyorum. Hiç özenmiyorum. “Neden ve nasıl o şekilde gezebilmişim” diye kendimi kınıyorum. Meğer okuyup gerçekleri bilmek ve tatbik etmek ne büyük bir nimetmiş. Sabahlara kadar gözüme uyku girmiyor. Kafam daima meşgul. Üzülüyorum. Keşke şu insanlar hakiki ilmi öğrenseler, şeytanla nefsin düşmanlığını, yani işin püf noktasını bilseler, tabii ki düzelirler. Önce…
“Satılık Köpek Yavruları” ilanının hemen altında küçük bir çocuğun bası gözüktü ve çocuk dükkân sahibine sordu: – Köpek yavrularını kaça satıyorsunuz? Dükkân sahibi: – 30 dolarla 50 dolar arasında değişiyor fiyatları, dedi. – Benim 2 dolar 37 sentim var, dedi çocuk “Bir bakabilir miyim yavrulara?” Dükkân sahibi gülümsedikten sonra bir ıslık çaldı ve köpek kulübesinden…
“Satılık Köpek Yavruları” ilanının hemen altında küçük bir çocuğun başı gözüktü ve çocuk dükkan sahibine sordu : – “Köpek yavrularını kaça satıyorsunuz?” Dükkan sahibi : – “30 dolarla 50 dolar arasında değişiyor fiyatları” dedi. – “Benim 2 dolar 37 sentim var” dedi çocuk. – “Bir bakabilir miyim yavrulara” Dükkan sahibi gülümsedikten sonra bir ıslık çaldı…
