Dimne’nin gerçekten de kararı karardı.Dediği dedikti.     Ne yapıp yapıp Arslan’ın yanına gidecekti.     Sonunda dediğini yaptı.     Saraya gitti.Durumunu bildirdi.     Ve huzura kabul olundu.     Arslan önce Dimne’yi küçümsedi.     – Kimmiş, dedi benimle mutlaka görüşmek isteyen?     Dimne, ileri atıldı.     – Benim, efendim, dedi.     – Sen de kimsin?     – Ben, dedi Dimne, size vakti zamanında hizmet etmiş filan çakalın…