MİSAFİR OLANLARIN SAĞ ÇIKMADIĞI MESCİT[Mevlanadan Hikayeler] Rey şehrinin yakınlarında bir mescit vadı. O mescide kim gelip gece kalıyorsa sabaha cenazesi çıkıyordu. Hatta birkaç kişi topluca kalsa hepsinin birden cenazesi çıkıyordu. Bu yüzden halk gelen gideni uyararak: “Sakın bu mescitte misafir kalmayın yoksa canınızdan olursunuz.” diyerek uyarıyorlardı. Bunu dikkate alıp uyanlar canını kurtarıyor, dinlemeyen ve meraklarına…
BİR BOŞANMA OLAYI[Dini Hikayeler] Medineli Sabit bin Kays, sahabenin ileri gelenlerindendi. Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem)’e hizmetten asla geri kalmaz, sözünden ise bir an olsun dışarı çıkmazdı. Efendimiz de onu çok severdi. Hatta bir küçük hatası yüzünden aşırı üzüntüye kapılan Sabit’i teselli ederek “Sabit cennetliklerdendir.” buyurmuştu. İşte bu Sabit’in aile içi bir sıkıntısı vardı. Hanımı…
O BİR ALLAH KULU[Tanıdığım Ünsüzler] Başbakanlığın önüne dükkanın yazar kasasını atan, çeklerini ödeyemediği kamyonunu bırakan, bakamayacağına inandığı çocuğunu terk eden insanları tanırız da sessizce silleyi sineye çeken insanlarımızı tanımayız. Onlardan biri, bana hanımını şikayet ediyor, “Hocam, benim hanım beni desteklemiyor” diyor ve konuşmasına açıklık getiriyor: “Üç aydır işsizim. Her gün iş aramak için evden çıkıyorum…
Yahya Baba, II. Bayezid zamanında Edirne Bayezid Külliyesi’nin aşçılarından biridir.Arkadaşlarına hoşaf, kebap, sebze, bakliyat pişirir. Ama onun ihtisası pilavdır. Mübarek işe girişti mi, ibadet ettiğini sanırsınız. Pirinçleri salavat getire getire ayıklar, yağını tekbirlerle eritir. Tuzunu Besmele ile, suyunu Fatiha ile salar.Zaman zaman gözünü yumar, enbiyayı, evliyayı aracı yapar, Allah’tan bereket arzular. Onun pilavı herkese yeter,…
Fatih Sultan Mehmet’in İstanbul’u fethettikten sonra tek arzusu vardır: Mihmandar-ı Resulullah Hz. Eyüb’ün mezarını bulmak. (Halid bin Zeyd) Akşemseddin Hazretleri kuşatmanın sürdüğü sıralarda türbenin bulunduğu noktaya bir nur indiğini görür. Fatih’i o mahalle götürür. Kısa bir murakabenin ardından iki çınar dalını toprağa diker ve kendinden emin bir ifadeyle: – Büyük sahabe bunların arasında yatıyor!…
Emir Sultan, Yıldırım’ın Timur Han’la savaşmasına razı değildir. Ama ne kadar uğraşırsa uğraşsın bu kardeş kavgasına mani olamaz. Çekilir bir taraflara. Hatta bu kayıtsızlığa mana veremeyen Hundi Hatun sorar: – Babamı yalnız mı bırakıyorsun? – Bak hatun! Ne bu savaşın bir manası var, ne de babanın kazanma şansı. Eğer elinden bir şey geliyorsa hiç…
Yıldırım Bayezid Niğbolu zaferinde kazanılan ganimetlerle muhteşem bir mescit yaptırmak ister. Mimarlar bugün Ulucami’nin bulunduğu mevkide karar kılarlar. Söz konusu arsa üzerinde evi, bahçesi olanlara başka yerden muadil yer verilir. Hatta ceplerine birkaç kese altın sıkıştırılır gönülleri hoş edilir. Ancak yaşlı bir kadıncağız bir “Evim de evim” feryadı tutturur ki sormayın. Değerinin fevkinde ücretlere…
Şehzade Mehmet (Fatih) çok zekidir, ancak ele avuca sığmaz. Derslerini bellemekte zorlanmaz, ama hiç çalışmaz. Hele ezberle işi olmaz. Çok hocada okur, ama tamamını yıldırır. Zaman zaman öğretmenlerini makaraya alır. Hatta bir keresinde hocası Molla Yegan’ı durdurur: – Aman efendim, ne yapıyorsunuz? der. – Anlayamadım? – Mermere basıyorsunuz! – Eee ne var bunda? …
Kadı Mahmud dervişliğe niyetlenir. Önce Eskici Mehmed Dede’nin kapısını çalar. Ama mübarek: – Senin nasibin bizden değil! der, – Üftade hazretlerine gitsen gerek! Kadı Mahmud adamlarına: – Tiz atım hazırlansın! der, kurulur eyere. Üftade Hazretleri’nin dergahına yaklaştığı sırada atının ayakları kayalara saplanır. Gelgelelim, henüz yaşadıklarını muhakeme edecek halde değildir. Atı bırakır, yürür…
Cahilin biri rüyasında şeytanı görür; bakar ki, elinde bir sürü yular var. Üzerlerinde de, rüşvet, para, kadın, makam, hırs, kibir… Hatta korku, kapris, özenti gibi markalar vardır. Sorar: – Bunlar da nedir, ne işe yarar? Bunlar, emrime sokmak istediğim kimselere hazırladığım tuzaklarımdır. Bir yolunu bulur ve kendime uydururum. Adam merakla, – Ne olur, söylesene,…
