BABA İLE OĞLU[Mevlanadan Hikayeler] Çocuğun biri babasının tabutu önünde ağlayıp duruyordu. “Baba, babacığım seni öyle dar öyle elemli bir eve götürüyorlar ki ne hâlı, ne de hasır var. Orada gece ne bir ışık var ne gündüz bir dilim ekmek, ne yemek kokusu var, ne de yiyecekten bir eser var. Orada ne güzel bakımlı bir kapı…