BEN TAVUSUM DİYEN ÇAKALIN HİKÂYESİ[Mevlanadan Hikayeler] Bir çakal bir gün dolaşırken ayağı kayıp boyacı küpüne düştü. Uğraşıp çabalayıp ordan çıkıncaya kadar bir hayli zaman geçti. Küpten çıkınca derisinin, tüylerinin rengarenk boyandığını gördü. Güneş vurdukça renkler parıl parıl parlıyordu. Tüylerinin böyle kırmızı yeşil, pembe, sarı renklerde gören çakalın aklı başından gitti. Çakalların yanına koşarak onlara kendini…
Bir gün Atatürk’e Türk askeri hakkında ne düşündüğünü sormuşlardı: – Durun size bu konuda bir öykü anlatayım, diyen Atatürk, şu olayı anlatıyor: – Yıldırım Orduları kumandanı idim. Liman von Sanders Paşa da o sırada kıtalarımızı teftişe gelmişti. Hastaneden yeni çıkmış bir eri de nasılsa bölüklerin arasına karıştırmışlardı. Von Sanders: – Canım böyle adamları da…
Necip Fazıl Kısakürek merhum, kendisine: – İslamiyet deyince burnuma ayak kokusu gelir, diyen ihtiyar gazeteciye: – Senin o burnuna gelen, İslamiyet’in değil; kendi ciğerinin pis kokusudur. Sen, bir mücerredi, bir müşahhastan ayıramayan ahmaksın!, diye cevap vermiştir.
Büyük İskender’e “Gölge etme, başka ihsan istemem” diyen ve bir fıçı içinde yaşayan meşhur Yunan filozofu Diyojen’e bazı dostları: – Sen artık ihtiyarladın, kendini yormamalı, istirahat etmelisin, demişler. Diyojen de onlara şu cevabı vermiş: – Eğer bir yarışa katılmış olsaydım, hedefime varırken mi yavaşlamalıydım? Hazırlayan:www.hikayearsivi.net | KuTuL KuLuB
Büyük İskender’e “Gölge etme, başka ihsan istemem” diyen ve bir fıçı içinde yaşayan meşhur Yunan filozofu Diyojen’e bazı dostları: – Sen artık ihtiyarladın, kendini yormamalı, istirahat etmelisin, demişler. Diyojen de onlara şu cevabı vermiş: – Eğer bir yarışa katılmış olsaydım, hedefime varırken mi yavaşlamalıydım?
“İnsana en güzel sıfatı ‘fani’ diyen vermiştir.” (Cenap Şahabeddin) Sultan II. Abdülhamid devrinde yaşamış ve Hasköylü Salih olarak bilinen yaman bir denizci vardı. İstanbul Haliç’te sandalcılık yaparak geçimini temin eden bu kurt denizci, Boğaz sularında ekmek teknesiyle tam 15 defa deniz kazası geçirmiş, hepsinden de sağ salim kurtulmak nasip olmuştu. Feleğin çemberinden geçmiş tecrübeli bir…
Bir ihtiyar… Ömrünün son demlerini yaşamakta… Yolculukta…Azığı bitmiş. Aç. Susuz. Bir kasabaya geliyor. Camiye gidiyor… Hoş geldin diyen yok, perişan haline bakıp bir ihtiyacın var mı diyen yok. Sadece boş ve donuk gözlerle bakıyorlar… Akşam oluyor.. Namaz. Yatsı oluyor. Namaz. Buyur eden yok. Tek başına camide. Allah’ın evinde. Allah’ın misafiri. O gece ölüyor. Belki de…
Adamın biri her gece çocuğuyla yatar. Bir gece bakar ki çocuğu bir sağa, bir sola dönmekte ve bir türlü gözlerini yumup da uyuyamamaktadır. Hasta mıdır, yoksa bir sıkıntısı mı var diye merak eden baba, “Ne oldu yavrum, yoksa hasta mısın?” diye sorar. Çocukda, “Babacığım!..” der. “Yarın günlerden perşembe. Öğretmen imtihan edecek. Çalıştım imtihanımın başarılı geçeceğine…
