Erbakan’ın sekreteri Bülent Cengiz anlatıyor: Araç telefonları yeni piyasaya sürülmüştü. Seçim gezilerinde telefonu her yere götürmek zorunda kalıyorduk. Makam arabasının ön koltuğunun önüne koyunca, oturacak az bir yer kalıyordu. Bir gün arabaya iki misafir aldık. Biz üç kişi arka tarafa, Erbakan Hoca ise ön tarafa oturdu. Biraz sonra ön koltuğun önündeki telefon cihazına baktı…
Bülent Cengiz anlatıyor. . . 1987 seçimleriydi. Erbakan, her zaman ki gibi bir saate yakın süren konuşmasının sonuna geldi. Sıra Anavatan Partisi’nin ekonomik programını eleştirmeye gelmişti. “Bunlar gazozcu. Gazozcu bunlar” diye seslendi. Aradan beş dakika geçmedi, miting alanının arkasında bulunan kahvenin çaycısı eline bir kasa gazoz kapmış geldi. Kürsünün önündeki korumalar çaycının nereye gittiğini…
22 Haziran 1993 günüTendürek Dağlarında şehit edilen genç kardeşimiz Üsteğmen Cengiz Çıkrık ve onun Cennet arkadaşları olan bütün şehitlerimizin aziz ruhlarına binler fatihalarla. Aynı köyde büyüyen iki asker, Tendürek Dağları’ndaki mevzilerinde sohbet ediyorlarmış. Uzun boylu olanı, elindeki dürbünle çevresini tarayıp teröristlerin sığınabilecekleri yerleri kontrol ettikten sonra, arkadaşına yanaşıp: – Şu rüyanı bi daha anlatsana? demiş. Geçen akşam…
Hoca bir gun Timur’un adamlarından birine sormuş: – Sen hangi mezheptensin? Adam elini göğsüne koyarak, – Emir Timur! demiş. Oradaki bir başkası – Hoca Efendi, bir de peygamberini sor bakalım, demiş. – Gerek yok, demiş Hoca. İmamı Topal Timur olursa, peygamberi de kesinlikle Barbar Cengiz’dir!..
Hikmet, belediyeye ait ekmek fabrikasında çalışan bir işçiydi. İşine çok dikkat eder, vazifesini ihmal etmemeye çalışır, kazancının helal olmasını isterdi. Fabrikayı hemen her akşam en geç o terk ederdi. Belediyenin ekmeği biraz daha ucuz olduğu için halk çok rağbet ediyordu. Kocaman fırının içini ara sıra temizlemek ihtiyacı hasıl olur, onu da genellikle HİKMET yapardı. Ramazan…
