Ebû Hureyre radiyallahü anh, Peygamber aleyhisselâmın şöyle buyurduğunu anlatıyor: — Eyyub aleyhisselâm bir gün çölde yalnız çıplak olarak yıkanırken birden üzerine altın bir çekirge konmuştu. Hazreti Eyyub da bu çekirgeyi alıp, elbisesine koydu. Bunun üzerine Allahü Teâlâ kendisine şöyle nida etmişti: — Seni bu gördüğün dünya malından müstağni kılmadım mı? Eyyub aleyhisselâm ise: — Evet,…
Çekirge çok susamıştı. Dere kenarına su içmeye gitti. O sırada çocuğun biri dereye bir taş attı. Su dalgalanıp çekirgenin dengesini bozdu. Zavallı çekirge “cup” diye dereye düştü. Bir zıpladı, iki zıpladı. Boğulacağını anlayınca bağırmaya başladı: – İmdat, imdat! Yardım edin! Tavşan dere kenarından geçiyordu. Sesi duyup arandı. Suda çırpınan çekirgeyi gördü. Hemen bir saz koparıp…
Uzun zamandır kıtlık vardı. Bütün böcekler açlık çekiyorlardı. Böyle devam ederse yakında hepsi öleceklerdi. Toplanıp konuştular. Aralarından çekirgeyi başkan seçtiler. Başkan çekirge “Tek bir kurtuluş ümidimiz var arkadaşlar. Biliyorsunuz, karınca kardeşlerimiz bizlerden daha şanslılar. Zira onların depolarında bir miktar yiyecek var ” dedi. Böcekler bunun üzerine homurdanıp söylendiler. Tespih böceği “Haksızlık bu! Biz açlıktan ölürken…
