Bir gün Hoca eşeğini kaybetmiş. Aramadık yer, sormadık insan bırakmamış ama ne olmuşsa olmuş, bulamamış eşeği.     Oturup derdine yanacak yerde, bu hale de şükretmeye başlamış. Komşuları:     – Bre Hoca, canın sağ olsun ama, neticede eşekten oldun, şükredecek ne var bunda?” demişler.     Hoca cevap vermiş:     – A komşular, ben şükretmeyim de, kimler şükretsin, ya ben de…