⏱ Kısa Okuma
💬 Yorumlanan
💬 Yorumlanan
🗓 25 Ekim 2025
A-
A+
Hârun b. Abdullah el-Cemmal şöyle anlatır:
Bir gece Ahmed b. Hanbel bana geldi, kapımı çaldı.
– “Kim o?” dedim.
– “Ben Ahmed,” dedi.
Hemen kalkıp dışarı çıktım, elini tuttum, selamlaştık.
– “Bir ihtiyacın mı var, Ebâ Abdullah?” dedim.
– “Evet,” dedi, “Bugün kalbimi meşgul ettin.”
– “Neyle, Ebâ Abdullah?” dedim.
– “Bugün yanından geçtim; seni gölgede oturmuş, insanlara hadis anlatırken gördüm. Fakat insanlar güneşin altındaydılar, ellerinde defterleri, kalemleriyle seni dinliyorlardı. Bir daha böyle yapma. Oturacaksan, halkla birlikte otur.”
___________________
Kaynak: el-Hatîb el-Bağdâdî, el-Câmiʿ li-Ahlâki’r-Râvî ve Âdâbi’s-Sâmiʿ (1/411)
Ekleyen: Kerim Melleş | www.hikayearsivi.net
🏆
OKUDUN
OKUDUN
0%
TEBRİKLER… Bu hikâyeyi sonuna kadar okudun.
ETİKETLER
abdullah ahmed anlatır birlikte bugün çaldı cemmal çıktım din büyüklerinden dışarı elini geldi halkla hanbel hemen ihtiyacın kalbimi kalkıp kapımı meşgul otur selamlaştık şöyle tuttum
gerçekten güzel bir hikaye