Yavuz Ve Zenbilli

    Yavuz Sultan Selim, İran’la bütün ticarî münasebetlerini kesmiş ve bilhassa ipek ticaretini kat’î surette yasak etmişti. Bu yasağı unutan dörtyüz kadar tüccar ise, İran’la ticarî münasebet kurmuş ve ipek satışında bulunmuşlardı. Yavuz Sultan Selim’ Han, bunların idam edilmesini istiyordu. Zenbilli Ali Efendi ise, idamlarına fetva vermiyordu. Aynı zamanda bu tüccarlar, Zenbilli’yi kurtulmaları için Padişaha aracı kılmışlardı. Zenbilli Ali Efendi, bu mes’eleyi Padişahla konuşurken bir ara padişah:

    — Sen devlet işlerine karışma!., dedi.

    Bu ağır konuşma üzerine Zenbilli Ali Efendi, padişahın huzurundan selamlamada bile bulunmadan çıkıp gidiyor.

    Daha sonra Zenbilli’nin haklı olduğuna kanaat getiren Yavuz, dörtyüz tüccarı affettiği gibi Şeyhu’l İslâm’dan özür diliyor ve gönlünü almak için ona Rumeli ve Anadolu Kazaskerliklerini teklif ediyor.

    Fakat bu teklifi:

    — Allahla yeminim vardır, hiçbir siyasî vazife kabul etmeyeceğim, diyerek reddeden büyük ilim adamı, orada da İslâm dinine ne kadar bağlı olduğunu gösteriyor.

    Bunun üzerine Yavuz, Zenbilli’ye beşyüz duka altın hediye ederek kusurunun bağışlanmasını istiyor.