İstanbul’u almayı kafaya koymuş olan Sultan Mehmet’in uykuları kaçıyordu. Yatağa girerken, kalkarken kafasında hep İstanbul vardı. Gezintiye çıksa yine aklında hep İstanbul. Daha fetih başlamadan, “Ya ben onu alacağım ya da İstanbul beni!..” diyecekti.    Elinde kalem ve kağıt daima İstanbul’un haritasıyla uğraşıyordu.    Yine bir gece yarısından sonra, vezirini konağından sarayına çağırmıştı. Böyle vakitsiz çağrılışından…