Şaban-ı Şerif’in Onbeşinci Gecesinin Fazileti

    Rivayet edildiğine göre, İsa Aleyhisselam bir seyahatte bulunuyordu. Yolda giderken yüksek bir dağ gördü. Bu dağın tam doruğunda sütten daha beyaz büyük bir kaya var. İsa Aleyhisselam kayanın etrafında yürümeye başladı. Kayanın güzelliğine şaşakaldı.

    Bunun üzerine Allahü Teala kendisine şöyle vahyetti:

    – “Ey İsa! istermisin, sana bundan daha acayip bir şey göstereyim?“

    İsa (a.s.): “Evet göster ya Rabbi!“ dedi. Bunun üzerine kaya yarıldı, içinden kıldan elbise giymiş, elinde yeşil bir asa tutmuş, önünde üzüm bulunan ve ayakta durup namaz kılan bir ihtiyarı görür. Buna İsa aleyhisselam cok taaccüp eder ve ihtiyara:

    – “Bu gördüğüm nedir?” diye sorar. İhtiyar:

    – “Bir günkü rızkımdır.”

    – “Bu kayanın içinde ne zamandan beri Allah’a ibadet ediyorsun?”

    – “Dörtyüz seneden beri.” Bunun üzerine İsa Aleyhisselam şöyle niyazda bulundu:

    – “Ey Allah’ım! Bundan daha üstün bir varlığı yarattığını söyleyemem.”

    Bunun üzerine Allahü Teala, İsa Aleyhisselam’a vahyederek şöyle buyurdu:

    – “Ümmeti Muhammed’den bir adam vardır ki, bu Şaban ayına ulaşır ve Şaban ayının on beşinci gecesi namaz kılar. Ümmet’i Muhammed’den birinin Şabanın on beşinci gecesinde kıldığı namaz benim katımda bu adamın dört yüz senelik ibadetinden daha üstündür.”

    İsa Aleyhisselam: “Ne olurdu, ben de Ümmet’i Muhammed’den olsaydım” diye niyazda bulundu..