Ömer B. Abdülaziz’e Gökten Müjde İnmesi

    – “Ey Mü’minlerin Emiri! Biz sana büyük bir zaruretle karşı karşıya kaldığımız için geldik. Açlıktan derilerimiz bedenlerimize yapıştı. Bizi selamete çıkaracak olan şey, devlet hazinesinde vardır. Bu mal üç kısımdan hali değildir. Ya Allah için olur, yahut senin için veyahut da Allah’ın kulları için. Eğer Allah içinse, Allah’ın ona ihtiyacı yoktur. Allah tasadduk edenlerin mükafatını verir. Eğer Allah’ın kulları içinse, ondan kulların haklarını kendilerine ver.

    Bu sözleri işiten Ömer b. Abdülaziz’in gözleri yaşla doldu, sonra dedi ki:

    – “İş söylediğin gibidir, ey adam!” Böyle deyip, devlet hazinesinden ihtiyaçlarının giderilmesi hususunda emir verdi. İhtiyaçlarını temin edip çıkıp gitmek istediklerinde, Ömer b. Abdülaziz o adama şöyle dedi:

    – “Ey hür olan adam! Allah’ın kullarının ihtiyaçlarını bize ulaştırıp, onların sözlerini bize duyurduğun gibi, benim de sözümü ve ihtiyacımı Allah’a ilet.”

     Bunun üzerine sözcü olan adam yüzünü göğe doğru çevirerek şöyle niyazda bulundu:

    – “Ey Allah’ım! İzzetin ve Celalin hakkı için, Ömer bize muamele etti ise de ona öyle muamele et.”

    Adamın bu duası bitmemişti ki, bol bol yağmur yağmaya başladı. Gökten büyük bir dolu düşüp bir ağaca çarptı ve kırıldı. İçinden şunlar yazılı bir kağıt çıktı:

    – “Bu, Allah’tan Ömer b. Abdülaziz’e cehennemden kurtulduğuna dair berattır.”