A-
A+
Resimli Hikayeler – Minik Pırtık Ve Sevgi Işığı
MİNİK PIRTIK VE SEVGİ IŞIĞI
Güneş, pencerene göz kırptı. Minik Pırtık, yumuşacık tüyleriyle yatağında gerindi. Annesi geldi, onu gıdıkladı ve 'Günaydın benim canım!' dedi. Pırtık, annesine sarıldı. Dünya, o an çok sıcak ve çok güzeldi.
Annesi, Pırtık'ın yumuşacık göğsüne hafifçe dokundu. 'Biliyor musun Pırtık?' dedi, 'Senin kalbinde, seninle birlikte büyüyen çok özel bir 'Sevgi Işığı' var. O, seni hep güvende tutar.'
Pırtık, bahçeye çıktı. Çiçeklerin altına, yaprakların arkasına baktı. Ama kalbindeki ışığı göremedi. 'Işığım nerede?' diye düşündü, 'Keşke onu görebilsem...'
Pırtık, taşın üzerinde duran, ağlayan bir salyangoz gördü. Adı Mırmır'dı. 'Neden ağlıyorsun Mırmır?' diye sordu Pırtık. Mırmır, 'Hiç kimse bana sarılmıyor, çok yalnızım...' dedi.
Pırtık, hemen Mırmır'ın yanına gitti ve ona kocaman, yumuşacık bir sarılmayla sarıldı. 'Ağlama, ben buradayım!' dedi. O an, Mırmır'ın ağlaması durdu. Pırtık'ın kalbinde tatlı, yumuşacık bir sıcaklık hissetti.
Pırtık, Mırmır'ın gülümsediğini görünce zıpladı! 'Bulduk!' diye bağırdı, 'Mırmır, kalbimdeki ışık şimdi parlıyor! Seninle paylaşınca ortaya çıktı!' İki arkadaş neşeyle gülümsedi.
Pırtık ve Mırmır, akşama kadar bahçede oyun oynadılar. Çiçeklerin arasında koşuştular. Sanki tüm bahçe, onların paylaştığı Sevgi Işığı ile aydınlanmıştı.
Pırtık, akşam annesinin yanına kıvrıldı. Gözlerini kapatırken biliyordu: Sevgi Işığı, yalnız hissettiği zamanlarda bile hep kalbindeydi. Sevgi, hiç sönmeyen en güzel ışık gibiydi.
ETİKETLER
hikayeler işığı [ha_resimli_hikaye ışığı minik pırtık resimli sevgi slug="minik-pirtik-sevgi-isigi"]
BU HİKAYEYİ OKUYANLAR ŞUNLARI DA OKUDU