Emir İmar b. Hamza, Melik Mansur’un yanına gelir. Mansur onu yanına oturtur. O gün, mazlumların şikayetlerini dinlediği bir gün idi.
İçlerinden bir adam ayağa kalkıp, yüksek sesle:
– “Ey Müminlerin emiri! Ben mazlum bir adamım” der. Mansur:
– “Sana kim zulmetti?” diye sorar. Adam:
– “Bana zulmeden imar b. Hamza’dır. Bu benim tarlamı aldı” der.
Mansur, İmar b. Hamza’ya hitab ederek, yerinden kalkmasını ve hasmı ile hesaplaşmasını emreder. Bunun üzerine, İmar b. Hamza:
– “Ey müminlerin emiri! Eğer tarla onun ise, ben ondan şikayetçi olmam, eğer benim ise, ben tarlayı ona hibe ettim. Tarla için, müminlerin emirinin bana ikram etmiş olduğu yerimden kalkmam” der.
Mecliste bulunanlar, İmam b Hamza’nın bu alicenaplığına taacup ederler.
OKUDUN
0%
TEBRİKLER… Bu hikâyeyi sonuna kadar okudun.

benve güzel herkesin okumasını tawsiye ederim
işte nefise hakimiyet allah herkese böyle bır nefıs ihsan eylesin
zulüm kıyamet günü sahibinin etrafını kuşatan karanlık olacaktır.Allah bizleri zalim kullarından eylemesin.
şimdiki zulümler ne zaman öödenecek yarabbi sen çok büyüksün ne olur allahım zulmedenlerin zulümlerini karşılıksız bırakma yarabbi allahım bizi islam dininden uzaklaşmadan yaşamak nasip kısmet et allahın rahmeti hepinizin üstüne olsun