Her İşe Karışan Maymun

    Marangozun biri, büyük bir kütüğü ortadan ikiye biçiyordu.Fakat çok zor oluyordu bu iş. Kütük hem uzun hem de kalındı.Bir ucundan testereyle kesiyor, sonra kestiği yerebir odun parçası sıkıştırıyordu.Böylece kesilen yerin yarılması kolay oluyordu.

    Bir aralık marangoz ihtiyaç gidermek için çalışmasına ara verdi.

    Tam bu sıra Maymun ortaya çıktı.Meğer sabahtan beri marangozu gözlüyormuş.

    Geldi, testereyi aldı, kütüğü biçmeye devam etti.Marangozun yardığı yere yerleştirdiği odun parçasını çıkardı.Çıkarır çıkarmaz yarılan kısım birleşti.Ve üzerine oturan maymunun kuyruğu oraya sıkıştı.

    Zavallı Maymun can havliyle bağırıyordu.

    – İmdaaat! Kurtarın beni! İmdaaat!

    Bağırtısına marangoz yetişti ki ne görsün.Zavallının kuyruğu koca kütüğün yarılan kısmına sıkışmış…

    Marangoz, maymunun kuyruğunu güç bela kurtardı.

    Kurtardı kurtarmasına ama, bir güzel de azarladı onu.

    – Bir daha olur olmaz şeye burnunu sokma, dedi.

*****

    Kelile, Dimne’ye bu hikayeyi anlattıktan sonra:

    – İnsan üzerine düşmeyen şeye karışmamalı, dedi.

    Dimne:

    – Çok doğru, dedi.

    Kelile:

    – Bazen insana layık olmadığı şeyler verilmek istenir.Bu durumda eğer layık değilse kesinlikle almamalıdır.İçinde bulunduğu duruma şükretmelidir, deyince; Dimne, sordu ona:

    – Peki kralımızın durumuyla bu hikayenin ilgisi var mı?

    Kelile şaşırdı; sorusuna soruyla karşılık verdi.

    – Sence var mı?

    – Var, dedi Dimne, bensenin anlattığın hikayeden şöyle bir sonuç da çıkarıyorum.

    “Padişahlara yaklaşmak sadece çıkar için değildir.İnsan, dostlarına yardım etmek için bir güç bulabilir bu yakınlaşmaktan.Düşmanlarına karşı da. Padişahların gücünden yararlanabilir.Yoksa tembel tembel oturmak iyi değildir.”

    – Haklısın, dedi Kelile.

    Dimne, devam etti konuşmasına.İnsan elde ettiği şeyle de yetinmemeli.Söz gelimi bir arslan bir tavşan avlasa,Sonra, bir yaban eşeği görse, tavşanı bırakıp onu avlamalı.Tavşan mı büyük yaban eşeği mi?Bir köpek kendisine verilen bir kemiğe bağlanıp kalmamalı.İnsan bir hizmet yapsa onunla yetinse sence iyi mi?

    – Değil kuşkusuz, dedi Kelile.

    Dimne:

    – İnsan daima herşeyin iyisini aramalı, dedi.

    Kelile:

    – Ama insan gücünün sınırı var bir de, dedi.Bu sınırı fazla zorlamak da boşuna uğraşmaktır.

    – Hayır, dedi Dimne, ben senin gibi düşünmüyorum.İnsan daima yüce şeylere gözünü dikmeli.Bulduğuyla yetinmemeli.Bu konuda bir hikaye biliyorum, onu anlatmamaı ister misin?

    Kelile,

    – Çok iyi olur, dedi.

    Bunun üzerine Dimne, İki Arkadaş hikayesini anlatmaya başladı.