ÇÖPLÜĞÜ KİMLER KARIŞTIRIR?
[Edebiyat Dünyasından Hikayeler & Espriler]
Necip Fazıl’ı eski hataları ile vurmak isteyen kötü niyetli biri:
– Sen, bir zamanlar şu, şu günahları işlemiyor muydun?
Necip Fazıl’ın cevabı net ve sert olur:
– Biz tövbe etmeden önceki hayatımızı ve günahlarımızı toplayıp çöplüğe attık. *Çöplüğün pisliğini de ancak köpekler karıştırır!* (Çöplükten alın teriyle ekmek kazananlar bunun dışındadır ve onlar takdir edilecek kimselerdir. Çünkü onlar pislik değil, ekmek karıştırırlar.)
🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹
Bir kimse, cahiliye yaşantısı dönemi günahlarına tövbe edip güzel bir hayata başlamışsa, artık onu hiç kimse eski hatalarından tutup sürükleyemez. Zira:
“Günahına tövbe eden, günah işlememiş gibidir” (Râmuz, I, 197-2)
Hatta günahları, sevaba bile çevrilmiş dahi olabilir. (Furkan 25/70.)
Günahın bir adı da “zemb”dir. Zemb, kuyruk demektir. Bir zamanlar kuyruk gibi uzayan günahları çöpe atılmışsa, onunla ancak bir zamanlar “kuyruk acısı olanlar” uğraşacaktır.
Neden temiz olan yeni hayatıyla ilgilenmiyor da, eskinin çöplüğe atılmış pisliğiyle uğraşıyor? Çünkü her insan, karakterine uygun yerden beslenir!
_____________________________
Kaynak: Ali Rıza Güneş, Gül Gibisin, Rağbet Yay, 2010, s.73
Ekleyen: www.hikayearsivi.net
OKUDUN
0%
TEBRİKLER… Bu hikâyeyi sonuna kadar okudun.

BU HİKAYEYİ OKUYANLAR ŞUNLARI DA OKUDU