Bir zamanlar Kazdağı’nda çok çalışkan bir oduncu varmış. Evlere odun taşıyıp yakacak satarak geçinmeye çalışıyormuş ama kazandığı para ailesinin karnını doyurmaya yetmiyormuş.Bir
Bir gün yine dağda çalışırken kulağına garip sesler gelmiş. Yoğun iş arasında aldırmamış bu seslere ve odun kesmeye devam etmiş. Biraz sonra çığlık gibi bir ses duymuş yine. Önce çok korkmuş sonra da ne olduğunu anlamak için sesin geldiği yöne gitmiş. Bir de bakmış ki dünya güzeli bir kız bir çalılığın içine düşmüş, çıkamıyor. Hemen koşup kızı kurtarmış.
“Kimsin sen, adın ne?” diye sormuş ona.
“Sen beni tanımazsın ama ben seni tanırım. Ben senin talihinim. Bak şu dalların altındaki paralar senin, al onları.” demiş kız.
“Para mı?” demiş oduncu şaşkınlıkla.
“Tabii. O paraların hepsi senin. Bunca yıl gece gündüz çalıştın. Artık ihtiyacın olan her şeyi alırsın onlarla.Oduncu
Oduncu, paraları alıp evinin yolunu tutmuş. Olanlara bir türlü inanamıyormuş. Evde eşi de çok sevinmiş ama o da inanamamış anlattıklarına.
Oduncu ile eşi yoksulluktan kurtulmuşlar. Evlerini onarıp bahçeyi düzenlemişler. Küçük bir hayvan çiftliği oluşturmuşlar. Ancak meraklı komşuları nereden, nasıl para bulduklarını sorgulamaya başlamış. Öyle ya, çok yoksulken birdenbire bu hâle nasıl gelebilmişler?
Oduncu, komşuları her sorduklarında “Dağda talihim karşıma çıktı, onunla konuştum.” diyormuş yalnızca.
Köyün en tembel adamı bu sözleri duyunca talihini bulma umuduyla doğruca dağa doğru koşmuş. Kazdağı’nın tepesine varınca çalılıklar arasından bir kocakarı çıkmış karşısına. Yüzü bumburuşuk, üstü başı perişanmış.Tembel
adam, şaşkınlıkla “Böylesine çirkin ve korkunç olan benim talihim olamaz.” demiş ona.
* “Ya nasıl olmalıydım sence? Hiç çalışmadan talih istenir mi? Önce tüm çabanı göster ki sonu hayır olsun.”
Tembel adam “çalışma” sözünü duyar duymaz yokuş aşağı koşarak kaçmış oradan. Köyüne dönünce de kimseye tek bir söz söyleyememiş.
Kazdağı Masalları
Kerim Melleş, Masal Demeti, www.hikayearsivi.net

BU HİKAYEYİ OKUYANLAR ŞUNLARI DA OKUDU
📚 Okuyanlar Bunları da Okudu